Θέλω τόσα πολλά να πω, αλλά δεν μπορώ να το πράξω χωρίς να φωτογραφίσω πρόσωπα και καταστάσεις και να κάνω χειρότερα τα πράγματα. Το μπλόγγινγκ έχει δυσκολέψει πια. Θα μπορούσα να γράφω κάθε μέρα εξομολογήσεις για όλα όσα με απασχολούν, αλλά δεν μπορώ να γράψω τίποτα πια χωρίς να βάλω μπελά στο κεφάλι μου. Το κεφάλι μου έχει ήδη πολλούς μπελάδες και δεν χρειάζομαι περισσότερους. Οπότε σιωπώ. Αλλά είμαι να σκάσω, σωστά μαντέψατε.
Ας πούμε δυο τρία πράγματα για την επικαιρότητα.
Πιστεύετε ότι υπάρχει κάποιο νόημα στο να συζητάτε για τα καταφύγια; Πιστεύετε ότι αξίζει να αγχώνεστε για το οτιδήποτε; Κατ’ αρχάς, η Κύπρος δεν αποτελεί στόχο, μας το έχουν ξεκαθαρίσει. Οι βάσεις μόνο αποτελούν. Ναι, μπορεί να πάει κάτι στραβά και να πέσει ο πύραυλος λίγο παραπέρα και να έχουμε παράπλευρες απώλειες, αλλά με βάση τις πιθανότητες πιο εύκολα θα σας κάτσει ο τζόκερ. Επιπλέον, αυτός ο παροξυσμός περί μη ικανοποιητικού αριθμού καταφυγίων για το σύνολο του πληθυσμού εμένα δεν μου βγάζει νόημα. Δηλαδή, θα χτυπήσουν οι σειρήνες και θα τρέξετε στα καταφύγια να σωθείτε; Μα τότε είναι που θα πεθάνετε σίγουρα. Μπορείτε να φανταστείτε να συνωστίζεστε σε κάτι υπόγεια παμπάλαιων πολυκατοικιών μαζί με άλλες εκατοντάδες πανικόβλητους Κυπρίους; Να κάνετε τι; Να προσευχηθείτε αγκαλιασμένοι να μην πέσει πάνω σας η ρουκέτα; Και πόσο θα καθίσετε εκεί; Πού θα κοιμάστε, πού θα κάνετε την ανάγκη σας; Και μόνο που τα γράφω όλα αυτά και τα κάνω εικόνα μου έρχεται δύσπνοια. Αν γίνει κάποια στραβή δεν θα προλάβετε να πάτε στα καταφύγια. Θα βάλετε τον σταυρό σας και θα πάρετε στάση πτώματος. Τίποτε άλλο δεν θα λειτουργήσει.
Κάθονται και συζητάνε για το αν λάβανε προειδοποιητικό μήνυμα από τη Cyta. Άλλο χάσιμο χρόνου από ‘δω. Γνωρίζουν και οι πέτρες ότι σε περίπτωση σοβαρής σύρραξης το πρώτο πράγμα που θα επηρεαστεί αρνητικά, το πρώτο πράγμα που θα «πεθάνει» είναι οι τηλεπικοινωνίες και το ίντερνετ. Σε καιρό ειρήνης και το μήνυμα κάνει δέκα ώρες να παραληφθεί. Πιστεύετε πραγματικά ότι θα ενημερωθείτε για εκκένωση από ένα sms κι αυτό θα αποβεί σωτήριο; Έχει και η αφέλεια όριο.
«Δεν υπάρχει κράτος» κάθονται και λένε. Τώρα το πήρατε χαμπάρι; Δεν αποδεικνύεται καθημερινά ότι δεν υπάρχει κράτος από τη μέρα που γεννηθήκαμε; Τώρα βρήκατε να γκρινιάξετε; Τώρα που οι συνθήκες απαιτούν ψυχραιμία και σιωπή; Ο σώσων εαυτώ σωθείτω, αγάπες. Ο καθένας ας κάνει τα κουμάντα του.
Με όλα αυτά που διαβάζω, πεθυμώ την εποχή που το πρόβλημά μας ήταν αν το Jalla προσβάλλει την αισθητική του «διανοούμενου» Κυπρίου (αν υπάρχει τέτοιο πράγμα) και αν στο βίντεο κλιπ προβάλλονται «επικίνδυνες εικόνες που τυχόν να αποτελέσουν αντικείμενο μίμησης».
Να σας πω ότι είμαι πολύ συγκινημένος που η Ελλάδα αλλά και άλλες χώρες της Ευρώπης έσπευσαν να μας στείλουν βοήθεια. Ναι, δεν το έκαναν επειδή ξαφνικά μας αγάπησαν, το έκαναν επειδή αυτό επιτάσσουν τα συμφέροντα. Ώσπου όμως να ωριμάσουμε ως λαός και να καταλάβουμε ότι τα πάντα σ’ αυτό τον κόσμο είναι συμφέροντα και ότι κάποτε πρέπει να μάθουμε να προασπιζόμαστε τα δικά μας αφήνοντας κατά μέρος ευαισθησίες 15χρονης παρθενόπης και παραμυθάκια περί παγκόσμιας ειρήνης, έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε. Γίνεται πόλεμος και οφείλουμε να πάρουμε θέση. Η σωστή θέση είναι αυτή που προασπίζεται τα συμφέροντα μας. Καμία άλλη.
Ζω για τη μέρα που θα δημιουργηθεί και επίσημα ο ευρωπαϊκός στρατός και θα ησυχάσει το κεφάλι μας. Είμαστε στον σωστό δρόμο πιστεύω.
Αυτά είχα να πω σήμερα αφού δεν μπορούσα να πω αυτά που πραγματικά ήθελα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου