Σήμερα θα σας πω πώς τα κατάφερα να μετατρέψω τη Δευτέρα ως το highlight της εβδομάδος μου, και πώς έτσι έχω ανατρέψει τη δυναμική κάθε μέρας καθιστώντας την Πέμπτη ως τη χειρότερη μέρα της εβδομάδας.
Κάθε Δευτέρα κάνω πρόβες με το θέατρο. Η Δευτέρα είναι η μέρα που ο καλλιτεχνικός κόσμος παίρνει ρεπό κι έτσι οι σκηνοθέτες που μας αναλαμβάνουν μας μαζεύουν στον Σύλλογο για πρόβα. Τα τελευταία χρόνια η Δευτέρα καθιερώθηκε ως μόνιμη μέρα προβών και επειδή τα τελευταία δύο χρόνια ήμασταν υπερτυχεροί και πέσαμε και σε πολύ ευχάριστους σκηνοθέτες (όχι ότι οι παλιότεροι ήταν κακοί, αλλά φέτος και πέρσι εγώ προσωπικά θεωρώ ότι μας κληρώθηκαν λαχεία), προσδοκώ τις πρόβες όσο τίποτε.
Πάντα περνούσα καλά στις πρόβες. Αλλά όσο δυσκολεύει η οικογενειακή ζωή και η ανάγκη για κάποια απόδραση γίνεται μεγαλύτερη, η πρόβα προκύπτει σωτήρια. Συν τοις άλλοις, φέτος ετοιμάζουμε εργάρα. Θα παίξουμε το Κλάμα Βγήκε Απ’ Τον Παράδεισο, τη γνωστή ταινία με τη Τζέλλα Δελαφράγκα των Μ. Ρέππα και Θ. Παπαθανασίου και θα γίνει το έλα να δεις. Το ότι πάω εκεί και κάνω πρόβα χορευτικά και τραγούδια μου προκαλεί τέτοιον ενθουσιασμό και χαρά που οι συνάδελφοι δεν με αναγνωρίζουν, μου λένε ότι είμαι μόνιμα με ένα χαμόγελο απερίγραπτο και εννοείται ότι ισχύει. Περνώ καταπληκτικά!
Η αδρεναλίνη και η διέγερση με κρατούν ξύπνιο τα βράδια της Δευτέρας. Τις Τρίτες ξυπνώ και πάω δουλειά άλλος άνθρωπος σκεπτόμενος τα όσα ζήσαμε στην πρόβα. Παρακολουθώ βιντεάκια που τραβήξαμε και κοιτάζω φωτογραφίες. Συνομιλώ με τους φίλους ηθοποιούς στο γκρουπ του whatsapp ασταμάτητα. Η επίγευση της πρόβας με κρατά όρθιο μέχρι και την Τετάρτη. Με τούτα και μ’ εκείνα έχουμε φάει τη μισή βδομάδα.
Η Πέμπτη είναι δύσκολη, θα συμφωνήσω. Είναι η νέα «Κυριακή προς Δευτέρα». Αλλά παλεύεται. Γιατί αν κάνεις υπομονή έστω λίγες ώρες, την επομένη ξημερώνει Παρασκευή και έρχεται σαββατοκύριακο. Οπότε, αξίζει τον κόπο να είσαι εγκρατής και να μην γκρινιάξεις. Το σαββατοκύριακο είναι αυτόδηλο, δεν χρειάζεται να επεκταθώ περαιτέρω. Και τσουπ! Έφτασε η Κυριακή. Που δεν είναι πια μελαγχολική, γιατί τη Δευτέρα έχω θέατρο! Θα πάω να βρω τους φίλους μου και για ένα τρίωρο θα είμαι «αλλού». Και έτσι η Κυριακή έχει πάψει να θεωρείται ως το απόγειο του μαρτυρίου του Σισσύφου.
Η Δευτέρα έχει γίνει η καλύτερη μου μέρα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου