Όλα Όσα μου Έμαθε η Ζωή

Διάβαζα στο Esquire κάτι συνεντεύξεις διασήμων αντρών με τίτλο: «Όλα όσα μου έμαθε η ζωή». Μεγάλες και τρανές προσωπικότητες αναλύουν τις σοφίες που απεκόμισαν διά μέσου των ρυτίδων τους. Και όπως κατάλαβες, επειδή πλέον ανήκω κι εγώ σ’ αυτή την κατηγορία των διασήμων, έκατσα να σκεφτώ τι μπορεί να μου έμαθε εμένα η ρημάδα η ζωή μου. Θα μου πεις, είσαι μόνο 29 ετών, τι μπορεί να σου έμαθε η ζωή, ρε ψωνισμένε μαλάκα;!

Εάν σκεφτείς ότι μ’ αυτά που μου συμβαίνουν, ζήτημα αν θα φτάσω τα 40, έχω διανύσει ήδη περισσότερο από τα μισά της ζωής μου και είμαι στα γεράματα. Οπότε, ό, τι ήταν να μάθω απ' τη ζωή, το έμαθα. Λοιπόν! Σκέφτομαι και γράφω:

Πιστεύω ότι η ζωή δεν μου έμαθε απολύτως τίποτε. (αυτό μπαίνει ως τίτλος κάτω από τη φωτογραφία μου, στην οποία κάθομαι επάνω σε μια ντιζαϊνάτη μαύρη καρέκλα και χαμογελώ σαν ηλίθιος Κύπριος celebrity).

Η ζωή, κατά καιρούς, μου υπέδειξε και μου υπογράμμισε τα ελαττώματά μου, αλλά εγώ δυστυχώς δεν έμαθα τίποτα απ’ αυτά. Και ούτε νομίζω πως θα μάθω και τίποτα ποτέ. Για παράδειγμα:

Μου αρέσει ένα συγκεκριμένο είδος γυναίκας από τον καιρό που θυμάμαι τον εαυτό μου. Το πρότυπο της λολίτας, του θηλυκού που χειρίζεται έξυπνα και σωστά τη γλώσσα (κυριολεκτικά και μεταφορικά) και σε σέρνει από τη μύτη. Αυτό το είδος γυναίκας όμως, δεν μου έκατσε ποτέ! Εννοώ ότι, δεν ευτύχησα ποτέ από το συγκεκριμένο είδος. Μάρκα μ' έκαψες!Και ενώ η μοίρα μου αποδεικνύει πάραυτα ότι το πονηρό θηλυκό – κατεργάρα γυναίκα δεν μου πάει και οφείλω να ψαχτώ αλλού, εγώ επιμένω να το επιζητώ, θυσιάζοντας έτσι τα νειάτα μου σε μια χρόνια και μάταιη αναζήτησή του.

Δεν βάζω μυαλό, πληρώνω τα σπασμένα.

Δεύτερον παράδειγμα! Δεν έχω καθόλου καλή σχέση με τα μαθηματικά. Μόνο πρόσθεση ξέρω. Τις άλλες τρεις πράξεις, τες διέγραψα από τον εγκέφαλό μου, με αποτέλεσμα να μην μπορώ ούτε ρέστα να υπολογίσω. Δεν έχω ούτε καλή σχέση με τα φυσικά μεγέθη (εξαιρείται ο χρόνος και το βάρος). Για παράδειγμα, αν μου πεις ότι η Πάφος απέχει από τη Λευκωσία Χ, Ψ χιλιόμετρα, εγώ δεν ξέρω αν αυτά είναι πολλά ή λίγα. Αν μου πεις ότι ο τάδε σκληρός δίσκος έχει χωρητικότητα τόσα Χ,Ψ megabytes εγώ πάλι δεν ξέρω αν αυτά είναι πολλά ή λίγα. Όπως, επίσης, δεν μπορώ να καταλάβω αν ένα αυτοκίνητο είναι καλό βάσει των ίππων του. Αν μου πεις ότι η νέα BMW έχει Χ,Ψ ιπποδύναμη, εγώ δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό ή κακό με αποτέλεσμα να χάσκω (και να ντρέπομαι να παραδεκτώ ότι δεν καταλαβαίνω γρι απ’ όσα μου λες!). Και παρόλο που δεν είναι και καμιά φιλοσοφία να κάτσεις να μάθεις απλές πληροφορίες και να ενταχθείς ξανά στα εγκόσμια, εγώ εξακολουθώ να σνομπάρω τη γνώση, να παραμένω στο σκοτάδι και το πνευματικό έρεβος. Ενώ θα μπορούσα κάλλιστα να έχω βελτιώσει τη ζωή μου τα μάλα.

Δεν βάζω μυαλό, πληρώνω τα σπασμένα.

Τρίτον παράδειγμα: Δεν μπορώ να σιωπήσω! Αν μου εμπιστευθείς ένα μυστικό το οποίο εγώ κρίνω ότι χρήζει δημοσιοποίησης, θα το διαδώσω και θα διακυβεύσω τη σχέση μας. Δεν έχω σκασμό δυστυχώς. Θέλω να πω, δεν μπορώ να μην αποκαλύψω τη συμμετοχή σε ληστεία αν κρίνω ότι αυτό είναι μεμπτό. Δεν μπορώ να συγκαλύψω τη μοιχεία σου αν κρίνω ότι αυτό δεν συνάδει με τα χρηστά ήθη. Και ας είσαι ο καλύτερός μου φίλος. Αισθάνομαι συνένοχος στο έγκλημα και δεν το αντέχω! Sorry. Στη ζωή μου βρέθηκα άπειρες φορές σε δύσκολη θέση λόγω αυτού μου το ελαττώματος. Κάποτε έφτασα σε σημείο να χάσω φίλους, αλλά παρόλα αυτά, στον τάφο δεν σκοπεύω να πάρω μαζί μου, τίποτε! Η αλήθεια βέβαια, είναι ότι τα τελευταία 15 χρόνια κάνω τα στραβά μάτια συχνότερα απ’ ότι παλιότερα, διότι εκτός των άλλων πιστεύω ότι δεν πρέπει να ανακατευόμαστε όπου δεν μας σπέρνουν. Αλλά αφού έρχονται και με σπέρνουν! Τι να κάνω;! Ό, τι σπείραμε, το θερίζουμε! Βλέπεις επομένως τι γίνεται; Ενώ θα μπορούσα να κρατώ μυτικά και να θεωρούμαι έμπιστο και cool άτομο, εντούτοις συνεχίζω να πληρώνω το τίμημα του μεγάλου μου στόματος.

Τελικά, ίσως η ζωή να μου έμαθε ακριβώς αυτό. Εξοικειώσου με τα ελαττώματά σου και αγάπα τα. Δεν πρόκειται να απαλλαγείς απ’ αυτά. Είναι κομμάτι του DNA σου. Απλώς προσπάθησε να μην επηρεάζουν τις ζωές των άλλων τόσο πολύ σε σημείο να καταντάς ενοχλητικός.

Δεν πιστεύω ότι μπορείς να απαλλαγείς από τα ελαττώματα σου, όπως δεν μπορείς να απαλλαγείς από τα ταλέντα σου. Είσαι καταδικασμένος να είσαι ο εαυτός σου και όλες αυτές οι μεθόδοι αυτοβελτίωσης είναι για τις σελίδες του Esquire και του Cosmopolitan. Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον!

Life looks better... somewhere else!

Hello Europe, this is Antichristos calling! I am very sorry to give you the results of tonight’s show:

1 Point: Ο Αντρέας Γεωργίου ντυμένος Νορβηγός-καρνάβαλος μας ενημερώνει περιχαρής ότι το αποψινό ρεζιλίκι θα μεταδοθεί ζωντανά μέσω δορυφόρου στους απόδημους Κυπρίους και μέσω της ΝΕΤ στην Ελλάδα. Οι Ευρωπαίοι το είδαν απευθείας μέσω της ιστοσελίδας του ΡΙΚ (αν αξιώθηκε να λειτουργήσει), και εμείς πρέπει να πούμε κι ευχαρίστώ που εκτεθήκαμε πανευρωπαϊκώς με όλα τα μέσα. Οι δε απόδημοι που άντεξαν να παρακολουθήσουν το πρόγραμμα, είμαι σίγουρος πως σήμερα έχουν ακόμα ένα σημαντικό λόγο να χαίρονται που ξενιτεύτηκαν.

2 Points: Μα πόσο θαύμασα τη Χριστίνα Μεταξά να κάθεται ως τιμώμενο πρόσωπο μέσα στους επίσημους! Μια λαίδη! Μόνο άγημα δεν της έστησαν! Και βίντεο-αφιέρωμα και ειδική μνεία στο πόσο περήφανοι νιώσαμε για το περιβόητο και all time classic: Jump! Μόνο υποκλίσεις δεν της κάναμε! Το ότι αποκλείστηκε και δεν πέρασαμε στον τελικό εξ αιτίας της, της το είπαν, ή περιμένουν να της το ανακοινώσουν με την ενηλικίωσή της;

3 Points: Μαγκιά του Χριστοφόρου που έριξε τα μούτρα του και ήρθε να διαγωνιστεί στο ΡΙΚ μαζί με τους υπόλοιπους κοινούς θνητούς και δεν απαίτησε απευθείας ανάθεση. Τώρα που έχασε βέβαια, έπεσε στο Πρωτάθλημα του μικροφώνου κατά μια κατηγορία και από δεύτερο - τρίτο όνομα, πέρασε στην κατηγορία: ‘χωρίς όνομα.’ Με τραγουδάκι-συγκερασμό όλων των βαλκανικών συμμετοχών των τελευταίων χρόνων, με χρυσαφί κουστουμάκι νοικιασμένο από τα μασκέ-Αμαλία και πλαισιωμένος από τον μπάρμαν του Ζοο και ένα x-factor παιδάκι που ρουφούσε (αντί να φυσάει) τον αυλό, ο Χριστοφόρου «πάλι καλά» να λέει! Το φύσηγμα του κεριού στο τέλος, τον μάρανε!

4 Points: Πόσο το χάρηκα που έχασε ο Hovig! Αν και εδώ που τα λέμε, αν πήγαινε καλά αυτό το πράμα, θα πηδιόμουν κι εγώ απ’ το παράθυρο! Αυτό ήταν το τραγούδι με την «καλή ενέργεια» για το οποίο μας έπρηξες εδώ και δέκα μέρες στα μεσημεριανά κ. Hovig; Ωραία αντίληψη έχετε του τι τραγουδάτε! Αν κρίνω κι από την όλη εμφάνισή σας, τα λαχματζούν της γιαγιάς σας δεν σταματήσατε να τα τιμάτε ακόμα! You did it your way, που θα έλεγε και ο αγαπημένος σας Frank Sinatra, so, μόνο ο εαυτός σου πρέπει να σου φταίξει…

5 Points: Πόσο σαχλά ήταν τα σχόλια του δημοσιογράφου του ΡΙΚ στα βιντεάκια ενδιάμεσα στα τραγούδια. Ήρθε το ΡΙΚ να σατιρίσει τον διαγωνισμό από τον οποίο επιβιώνει και βγάζει τον προϋπολογισμό του κάθε χρόνο! (Γιατί, τηλεθέαση 50% το ΡΙΚ δεν βλέπει ούτε όταν μεταδίδει Champions League!) Γιατί δεν σατιρίσατε τους συμμετέχοντες που ήταν ένας κι ένας;! Πιο εύστοχο θα ήταν.

6 Points: Και μετά βγήκε ο vraka man με το μπουζούκι! Τραγούδι που μου θύμησε τουρκική συμμετοχή από τα late 80s, με μπόλικο couleur locale και στίχο-ύμνο στη σιεφταλιά και στο φραπέ. Μια φίλη, μου είπε ότι ο συγκεκριμένος αοιδός, προσπαθεί να διαμαρτυρηθεί για το ευρύτερο χαμηλό επίπεδο των κυπριακών συμμετοχών και για την κατάντια του Διαγωνισμού. Επειδή εγώ δεν τον έκοψα για τόσον έξυπνο και δεν με έπεισε για το επιτηδευμένο concept, νομίζω ότι απλώς τυγχάνει εκφραστής του βλάχο-trendy ρεύματος που ψυχαγωγείται με ‘Αίγια Φούξια,’ γράφει στην κυπριακή διάλεκτο από άποψη και νομίζει πως συμβάλλει στην επανένωση της πατρίδος του (και όχι στην απελευθέρωση όπως είναι ο σωστός όρος) πίνοντας καφέ με Τούρκους στα καφενεία της Λήδρας. Ήταν δηλαδή, η πιο contemporary συμμετοχή. Δόξα τω Θεό που έχασε!

7 Points: Ολοκληρώθηκαν τα τραγούδια. Ήπια το χάπι μου. Βγήκε να τραγουδήσει ως guest star ο Χατζηγιάννης μεταμφιεσμένος σε έναν άλλον, που τον αποκάλεσαν με το όνομα Γιώργος Παπαδόπουλος. «Τα τραγούδια σου ακούγονται παντού στην Αθήνα» του είπε ο παρουσιαστής! Προφανώς κι αυτός ακούει τον Χατζηγιάννη και μπερδεύεται, γιατί ο Παπαδόπουλος αυτή τη στιγμή χτίζει καριέρα με την τακτική «Βανδίσση». Ο Χατζηγιάννης μου σπάει τα νεύρα, αλλά μετά απ’ αυτόν που είδα και άκουσα, μου έγινε τα μάλα συμπαθής!

8 Points: Και έγινε η ψηφοφορία. Αμφιβάλλω αν τηλεφώνησε άνθρωπος και χρεώθηκε γι αυτά τα εκτρώματα πλην των συγγενών των διαγωνιζομένων. Και κέρδισε παμψηφεί το life looks better in spring. Προσέξτε: Το καλύτερο τραγούδι στον κυπριακό τελικό, το κέρδισε ξένος (Ουαλλός κατακρίβειαν) που όπως ο ίδιος ομολόγησε, ήρθε εδώ για να κάνει την πλάκα του. Αντιλαμβάνεστε δηλαδή το μέγεθος των ταλέντων που έβγαλε η χώρα μας. Άμα λέω εγώ πως βγάλαμε μια Βίσση και μισό Θεοφάνους και αππωθήκαμε, κάτι ξέρω...

10 Points: Το τραγούδι που στέλνουμε φέτος ήταν ο μονόφθαλμος βασιλιάς ανάμεσα στους τυφλούς. Αν κρίνω από αυτά που επέλεξαν οι άλλες χώρες μέχρι στιγμής για το Όσλο, δεν είμαστε χάλια. Υποψιάζομαι όμως, πως και πάλι, θα περάσουμε και δεν θα ακουμπήσουμε κανέναν. Θα το φτιάξουν το τραγούδι βέβαια, ως είθισται, και θα καλυτερέψει. Ας κάνουν και δίαιτα του χοντρούλη στα φωνητικά που κουνιόταν σαν μαούνα δεμένη στο μουράγιο με 30 μποφόρ και θα εμφανιστούμε αξιοπρεπώς. Απλά αξιοπρεπώς. A, ναι. Και η πιανίστα ας πετάξει το βιζόν από πάνω της! Θα κάνει κρύο στη Νορβηγία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι φοράμε ό, τι βρούμε! Κυκλοφορεί και ο Μουρατίδης!



12 Points: Τώρα εσύ ως φορολογούμενος χαίρεσαι που το ΡΙΚ “αναδυκνείει” τα ταλέντα της Κύπρου με αυτόν τον τρόπο; Αντί να προχωρεί σε ανάθεση σε τόσους καταξιωμένους Έλληνες συνθέτες που αυτοπροτείνονται να μας εκπροσωπήσουν, τους αποκλείουν για να προωθήσουν αυτά τα ρημάδια; Περίμενε, γιατί έπεται και συνέχεια! Από του χρόνου ο εκπρόσωπός μας θα είναι ο νικητής ενός νέου talent show στο ΡΙΚ, που θα παρουσιάζει η Μαρίνα Μαλένη και θα ονομάζεται ‘Performance’. Τα χειρότερα, δηλαδή, έρχονται!

Καταφέρατε να με κάνετε να σιχαθώ το αγαπημένο μου πρόγραμμα όλων των εποχών! Και ήθελε μεγάλη προσπάθεια για να το καταφέρετε, μαλάκες όλοι σας! Μη σώσετε και δείτε τελικό, όσο συμμετέχετε.

Statistics:
Στην ιστορία του Διαγωνισμού υπήρξαν άλλα δυο τραγούδια σχετικά με την άνοιξη. Το ομότιτλο του Μικρούτσικου που τερμάτισε 13ο το 1991 στη Ρώμη και παίζεται μέχρι και σήμερα ως κλασικό (για λόγους που αδυνατώ να καταλάβω) και το they can’t stop the spring που εκπροσώπησε την Ιρλανδία το 2007 και ήρθε τελευταίο.

Φθορές και Διαφθορές

Σήμερα, στα καλά καθούμενα ενώ έβλεπα μια ταινία στον υπολογιστή, αυτός έκανε ένα πουφ και πέθανε. Η οθόνη μαύρισε και άρχισε να ακούγεται ένα συνεχόμενο μπιπ, σαν παλμός, το οποίο δεν σταματούσε, μέχρι που τον έβγαλα από την πρίζα. Ο υπολογιστής κατά πάσα πιθανότητα πέθανε και τώρα πρέπει να αγοράσω άλλον, ή να τον επιδιορθώσω (πράγμα ολίγον τι ασύμφορο γιατί ο υπολογιστής είναι ήδη 5 χρονών και τα 'χει τα χρονάκια του).

Έχω βαρεθεί να επιδιορθώνω πράγματα! Επιδιόρθωσα την καρδιά μου. Επιδιορθώνω την όρασή μου σε τακτά διαστήματα στον οφθαλμίατρο. Επιδιορθώνω τα δόντια μου στον οδοντίατρο. Επιδιορθώνω τις ηλεκτρικές συσκευές. Επιδιορθώνω μικρές ζημιές στο σπίτι. Επιδιόρθωσα το αυτοκίνητο το οποίο δεν ξεκινούσε μετά από τόσο καιρό που αδυνατώ να οδηγήσω! Όλη η ζωή είναι μια επιδιόρθωση! Μια ζημιά και ένας λογαριασμός που δεν κλείνουν ποτέ!

Και χέστηκα για τα δόντια και τα μάτια μου! Αλλά το ότι έχασα όλα μου τα αρχεία από τον υπολογιστή, όλα μου τα τραγούδια, φωτογραφίες κτλ, δεν το χωνεύω. Εντάξει, κάποια τα έχω σώσει σε εξωτερικό δίσκο. Αλλά κάποια άλλα, πιο πρόσφατα, δεν πρόλαβα να τα σώσω. Πραγματικά, προτιμώ να μου πέσουν τα δυο μπροστινά δόντια για πάντα, παρά να μπω ξανά στη διαδικασία να κάνω format τον υπολογιστή και να αρχίσω απ’ την αρχή. Είναι σαν να γεννάς άνθρωπο, να του μαθαίνεις να γράφει, να τον στέλνεις πανεπιστήμιο και μια καλή μέρα να σου πεθαίνει και να μένεις σύξυλος!

Τώρα σας γράφω από το laptop, το οποίο όμως είναι έτοιμο να μπει σε μουσείο και δεν υποφέρεται η ταχύτητά του!

Σήμερα έχω τόσα πολλά νεύρα από τον θάνατο του υπολογιστή μου, που πήρα διπλό το χάπι για την πίεση! Να το θυμηθείς, ότι αύριο θα πάω να αγοράσω καινούριο υπολογιστή και θα μου πουν ότι χρειάζονται και 10 μέρες για να μου τον «στήσουν» πριν μου τον παραδώσουν. Και ποιός ζει τις σήμερον πάνω από δυο μέρες χωρίς γρήγορο υπολογιστή;

Κόψε μου το κινητό, κόψε μου το σεξ, κόψε μου το νερό να μείνω βρωμιάρης. Μόνο μην μου κόψεις το ίντερνετ και τον υπολογιστή. Προτιμώ να πεθάνω! (Καλά, δεν λέω μεγάλες κουβέντες!)

Πώς θα γίνει να μην εξαρτώμεθα από τους υπολογιστές; Ας μου εγγυηθεί κάποιος ότι ο επόμενος υπολογιστής που θα αγοράσω θα ζήσει πάνω από 20 χρόνια χωρίς φθορά! Και τι στον κόσμο!

Κυπριακός Τελικός - Τρελαίνομαι!

Αγαπητό fun club,

Τις πρόστυχες καλημέρες μου!

Σας τα έπρηξα με τις καθημερινές αναρτήσεις αυτή την εβδομάδα. Αλλά ως γνωστόν, εφόσον κάθομαι σπίτι, αναρρώνω και ξύνομαι όλη μέρα, κάτι πρέπει να κάνω κι εγώ για να περάσει η ώρα μου. Σας στέλνω γράμματα, λοιπόν, και αφιερώσεις.

Λοιπόν! Δυο είναι τα σπουδαία γεγονότα αυτής της εβδομάδος!

Το πρώτο είναι ότι απόψε ξεκινά η μετάδοση του έκτου και τελευταίου κύκλου της αγαπημένης μου σειράς Lost και είμαι εκστασιασμένος! Ναι, έχετε δίκαιο, ήμασταν νέοι και γεράσαμε. Κανένας δεν θυμάται τίποτα από την εξέλιξη του μύθου της σειράς. Όλοι ξέρουμε πως πρόκειται για κάποιους που έπεσαν με το αεροπλάνο σε ένα νησί και τίποτε άλλο. Όμως, κρίμα δεν είναι να πεθάνουμε και να μην μάθουμε τη λύση του μυστηρίου; Οι σεναριογράφοι εγγυώνται ότι στα 16 επεισόδια που θα δούμε θα απαντηθεί ακόμη και τι χρώμα είναι η ρόγα της Kate! Οπότε, κάνουμε μια επανάληψη στο τι είδαμε μέχρι σήμερα, ψήνουμε ποπ κορν και απολαμβάνουμε το τέλος! Ιδού και ένα βίντεο με την περίληψη των πέντε πρώτων κύκλων. Αν καταλάβεις τίποτε φτύσε μου, αλλά αξίζει να προσπαθήσεις.

Το δεύτερο κόσμο-ιστορικό γεγονός της εβδομάδος, είναι η επιλογή του κυπριακού τραγουδιού για τη Γιουροβίζιον του 2010 αυτή την Κυριακή. Ετοιμαστείτε να ζήσουμε μεγάλες στιγμές! Οι τελικοί που διοργανώνει κάθε χρόνο το ΡΙΚ διατρανώνουν όλα όσα γράφω εδώ κατά καιρούς για το βουκολικό μας DNA. Είμαι σίγουρος πως και ο φετινός τελικός δεν θα αποτελέσει εξαίρεση. Με μοναδικά γνωστά ονόματα τον Κωνσταντίνο Χριστοφόρου – που προσπαθεί να αναστήσει την καριέρα του στην Αθήνα μέσω της γιουροβιζιακής οδού- και τον Hovig – που εξακολουθεί να λέει ‘so’ σε κάθε επεξήγηση που δίνει παίζοντας με τα νεύρα μου- ο κυπριακός τελικός θα είναι μία όαση για εκπομπές τύπου ράδιο Αρβύλα και Όλα 10!

Παλιότερα είχα κάνει ένα βιντεάκι-αφιέρωμα σε στιγμές απείρου κάλλους από παλιούς κυπριακούς τελικούς. Είχε μεγάλο σουξέ. Το παραθέτω ξανά γιατί από τότε που πρώτο-αναρτήθηκε το 2007, αυτό το ιστολόγιο γέννησε και ανέθρεψε και νέες γενιές αναγνωστών. Κάνε κλικ αμέσως!

Το έχω γράψει πολλές φορές και θα το ξαναγράψω: Η Κύπρος δεν σταυρώνει ψήφο στη Γιουροβίζιον διότι οι συμμετοχές μας δεν έχουν χαρακτήρα. Δεν πείθεται ο Ευρωπαίος από τις δήθεν ποπ μας καταβολές. Αν δεν στείλουμε ένα λεβέντικο ζεϊμπέκικο (τύπου "Τρένο" της Βίσση) ή ένα υπέροχο χασάπικο (τύπου "στο τσιγάρο που κρατώ" του Κότσιρα) δεν θα δούμε τελικό! Τις χολιγουντιανές μπαλάντες (τύπου Αννέτ Αρτάνι) και τα ποπ σουξεδάκια του συρμού (τύπου Comme Ci – Comme Ca), η Ευρώπη τα τρώει για πρόγευμα. Η Κύπρος πρέπει να πάει με χρώμα ελληνικό γιατί εκεί ανήκει. Και μόνο έτσι θα μας εκτιμήσουν και οι συναγωνιστές μας. Το θέμα βέβαια, είναι να το εκτιμήσουν πρώτοι οι μουσικοί αυτής της χώρας.

Και μην ακούσω κανένα ειρωνικό σχόλιο, ότι παρασχολούμαι με το θέμα, γιατί θα σφαχτούμε! Πέρσι η Αγγλία έστειλε Andrew Lloyd Webber, η Γαλλία Patricia Kaas και φέτος η Σερβία κατεβαίνει με τον Bregovic! Τέτοια πανηγύρια θα έπρεπε να τα επιδιώκουμε! Σε εποχές που μέχρι και οι Ολυμπιάδες ξεφτιλίστηκαν από τις ντόπες, δεν δικαιούται κανείς να μου χαρακτηρίζει τη Γιουροβίζιον πανηγύρι. Ειδικά όταν κατάγεσαι από χώρες σαν και τη δική μας, που είναι de facto για τα πανηγύρια. Αρκετά το κούρασα.

Κοίτα τώρα εδώ για να συνέλθεις μιαν Κύπρο αθώα και πανέμορφη, καθρέφτη των παιδικών μου χρόνων, και μιαν Άννα με φωνή-βάλσαμο στις πληγές μου, να με κάνει περήφανο για την καταγωγή μου! Anna for president!