Κυριακή, Σεπτεμβρίου 29, 2013

Κόρες σε Απόγνωση

Με τα τελευταία πολιτικά γεγονότα στην Ελλάδα και τη σύλληψη των μελών της Χρυσής Αυγής, ανακάλυψα την Ουρανία Μιχαλολιάκου. Αυτή τη συμπαθεστάτη νεανίδα που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι χαρακτήρας από το Monsters Inc του Ντίσνεϊ, ή ο Χάρρυ Κλυνν με γυαλιά και περούκα για επιθεωρησιακό νούμερο στο Άλσος. Ανακάλυψα αυτό το χάρμα οφθαλμών, αυτό το κελεπούρι, και αγαλλίασα. Μα, πού την έκρυβαν τόσα χρόνια;


Η Ουρανία Μιχαλολιάκου έβγαλε διάγγελμα τις προάλλες και κάλεσε σε επανάσταση όλους τους Έλληνες της ΧΑ. Όταν, μάλιστα, είδε τον πατέρα της με χειροπέδες έτρεξε και τον φίλησε συγκινημένη, δηλώνοντας περήφανη γι αυτόν.

Έκανα πολλές σκέψεις.

Πόσο κρίμα είναι άραγε τα παιδιά των πολιτικών; Πόσο δυστυχισμένα; Καταδικασμένα μια ζωή να είναι περήφανα για τους πατέρες τους, τους οποίους όλο το υπόλοιπο έθνος βρίζει και μουντζώνει. Καταδικασμένα να δηλώνουν στις συνεντεύξεις πόσο τους θαυμάζουν, ακόμα κι αν αυτοί έχουν στο γραφείο τους τον Χίτλερ σε μια κορνίζα, και ασχέτως αν όλο το υπόλοιπο έθνος τους δείχνει κωλοδάχτυλο όποτε τους πετυχαίνει στο δρόμο.

Ασχέτως ιδεολογίας και ασχέτως επίτευξης έργου, όλα τα παιδιά των πολιτικών είναι περήφανα για τους πατέρες τους. Ακόμη κι αν στις μέρες μας είναι πιο τίμιο να είσαι τσατσά σε μπρουδέλο παρά πολιτικός, τα λυπητερά αυτά τέκνα είναι πάντα περήφανα για τους γονείς τους. Δεν έχουν άλλη επιλογή.

Η Χριστίνα Χριστόφια, για παράδειγμα, εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να είναι πολύ περήφανη που είχε για πατέρα της τον ακατονόμαστο. Μπορεί να ισοπέδωσε ολόκληρη χώρα, να την φαλίρισε, να την εξευτέλισε, να μας έκανε διεθνώς ρεζίλι, αλλά η κόρη του δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Οφείλει να δηλώνει περήφανη για τον πατέρα της. Άλλωστε, αν δεν ήταν αυτός, πώς αλλιώς θα διοριζόταν ανώτερη ηθοποιός στον ΘΟΚ με το καλημέρα σας, και πώς αλλιώς θα κατάφερνε να παντρευτεί στους κήπους του Κύκκου σαν μια σύγχρονη λαϊκή πριγκίπισσα της Λευκωσίας;


Οι κόρες του Αναστασιάδη, ομοίως, δηλώνουν περήφανες για τον πατέρα τους. Μπορεί μέχρι στιγμής να παλεύει με νύχια και με δόντια να σταθεί αντάξιος των προσδοκιών μας και να πασχίζει να μας χρυσώσει το χάπι για τη χλιαρή εκκίνηση της προεδρίας του - σημαδεμένης από δεκάδες γκάφες και ατυχείς στιγμές, αλλά παρόλα αυτά η Ινώ και η Έλσα, όταν δεν διασκεδάζουν σε κάποιο μπουζουκομάγαζο της Λεμεσού, δηλώνουν πάντα περήφανες για τον Νίκαρο. Του πήραν δώρο κι ένα σκασμένο σκυλάκι για να το αποδείξουν, του στέλνουν και ευχές στο Facebook. Είμαστε κομπλέ.


Τόση περηφάνια για ανθρώπους που στην πλειοψηφία των περιπτώσεων μας έβλαψαν, και στην καλύτερη περίπτωση απλά πέρασαν και δεν μας ακούμπησαν, είναι για γέλια. Το να δηλώνεις τόσο εύκολα περήφανος για τέτοιους πατεράδες, τότε εμείς που τους θάψαμε χωρίς να έχουν ούτε ένα σκανδαλάκι στο ενεργητικό τους θα έπρεπε να τους είχαμε στήσει ανδριάντες - τουλάχιστον!

Τα παιδιά των πολιτικών, με ελάχιστες εξαιρέσεις, είναι κρίμα. Μεγάλωσαν με γονείς απόντες, μεγάλωσαν υπό το βάρος του ονόματος, έπρεπε να ήταν πάντα καθώς πρέπει, έπρεπε να ανταποκρίνονταν πάντα στην εικόνα του μπαμπά, και όλα αυτά χωρίς να το έχουν επιλέξει. Έπρεπε, έπρεπε, έπρεπε, πολλά έπρεπε.

Ε, πώς να μην λασκάρει η βίδα μετά;


Ρίξε λίγη Ουρανία για το τέλος, δεν χορταίνω να τη βλέπω. 


12 σχόλια:

Joan Petra είπε...

Εγώ δεν θα δω άλλη Ουρανία, πήρα γερή δόση (κι ακόμα παίρνω!) και μου γύρισαν τα άντερα! Το θέμα σου είναι πάρα πολύ ιδιαίτερο σήμερα κι έχει πολύ ενδιαφέρον. Γνώρισα μια φορά τα παιδιά ενός πολιτικού. Φαινομενικά ήταν φυσιολογικά. Στην πραγματικότητα όμως, ήταν βουλιμικά, κάπνιζαν κρυφά, είχαν παντός τύπου δερματοπάθειες κλπ δεινά. Το χειρότερο όμως ήταν πως, ο πολιτικός δεν έπαιρνε χαμπάρι κι όλα τα έβλεπε μια χαρά και η οικογένεια γενικώς, ευελπιστούσε να κάνει κάποια μέρα και τα παιδιά σαν τα μούτρα του πολιτικού, έστω κι αν είχαν ένα σωρό προβλήματα... Μεγάλο σχολείο να γνωρίζεις από κοντά την οικογένεια ενός πολιτικού.....

Amadruada Karua είπε...

Για πολλούς λόγους έμεινα άφωνη, θα έλεγα και άλογη γιατί κυριολεκτικά νοιώθω να τα χάνω-τον χάνω (τον νου μου :)) με όλα αυτά που γίνονται, παραλογισμός παντού.

Τραγική η Ουρανία, τραγικά τα παιδιά των πολιτικών, τραγικά αυτά που ζούμε.

Λίγο άσχετο με το θέμα σου αυτό που θα πω, αλλά ευελπιστώ όμως να μην έγιναν 5-6 συλλήψεις και αύριο να είναι όλοι έξω και να αλωνίζουν, και αυτοί και τα ηλίθια παιδιά τους...

Moonlight είπε...

Ούφφου.... Είναι κρίμα τα παιδιά που μαθαίνουν ότι έτσι πρέπει να μιλούν για τους γονείς τους. Κι εμείς είμαστε περήφανοι για τους γονείς μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε και κάποια λάθη τους.
Πάντα λυπούμαι τους που τους ρωτούν σε συνεντεύξεις σχετικά και είναι υποχρεωμένοι να απαντήσουν, αν και θεωρώ ότι θα μπορούσαν να απαντήσουν πιο διπλωματικά σε στυλ κανείς δεν είναι αλάνθαστος, ο καθένας κάνει αυτό που νοιώθει και φαίνεται ότι είναι πιο σωστό/καλό και μετά ζει με τις συνέπειες- για παράδειγμα. Ή κάτι σε στυλ εγώ τον πατέρα μου δεν τον κρίνω σαν πολιτικό, αλλά σαν πατέρα γιατί έτσι τον γνωρίζω. Αλλά επιλέγουν να το κάνουν έτσι.

Τούτη είναι απλά κρίμαν. Γιατί εμίλαν και χωρίς να την ρωτήσουν. Αλλά άμα μεγαλώνεις σε ένα περιβάλλον τόσο απόλυτο, είναι λογικό ότι και η κοσμοθεωρία σου θα είναι περιορισμένη αντίστοιχα.

Μανα είπε...

έτρεχαν οι γονείς να πλακώσουν τους Πακιστανούς και άφησαν το παιδάκι τους να καταντήσει έτσι... ούτε ένα κομμωτήριο, ούτε ένα styling τίποτα. Σαν την αδερφή του PSY κατάντησε.

Μανα είπε...

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.moyfanet&id=28058

επανηλθα

Ανώνυμος είπε...

Κι εγώ είμαι πολύ περήφανη για τον παπά μου!!!! Λες κάποια μέρα να γίνει πολιτικό πρόσωπο? (Δουλεύει κι αντίστροφα η σχέση περηφάνιας παιδιών - πολιτικού προσώπου)???? Ε?? ΕΕΕ???

Ανώνυμος είπε...

Δεν την φοβίζει τίποτε, λέει η Ουρανία. Τι να σε φοβίζει εσένα μάνα μου που είσαι όπως τον Μπαμπούλα.

Προσωπικά το έχω ευχαριστηθεί με τα όσα συμβαίνουν και ευελπιστώ ότι αυτό θα είναι το τέλος της Χρυσής Αυγής. Ελπίζω όμως ότι αυτό θα είναι και η αρχή να διορθωθούν αρκετά κακώς έχοντα, σε Ελλάδα αλλά και στην Κύπρο, και ότι όσοι φέρουν ευθύνες, είτε είναι πολιτικοί είτε όχι, θα τιμωρηθούν.

Ανώνυμος είπε...

panagia mou en idia o papas ths eipa molis thn eida extes stis eidhseis,elpizo mono na men esiei to nou tou.pantos exo aporia ta melh auths ths organoshs k allwn paromoion pws sumperiferontai stis gunaikes k ta paidia tous ama spazoun sto xulo,skotonoun allous an8ropous k katastrefoun periousies?

Erisadesu είπε...

Συγνώμη κανείς δεν βλέπει την ομοιότητα της κοπέλας με την Λουκά; Τι σκατα...Είναι δύσκολο να είσαι παιδί πολιτικού, όμως ακόμη πιο δύσκολο να είσαι παιδί καλού πολιτικού.

Ανώνυμος είπε...

''Το να δηλώνεις τόσο εύκολα περήφανος για τέτοιους πατεράδες, τότε εμείς που τους θάψαμε χωρίς να έχουν ούτε ένα σκανδαλάκι στο ενεργητικό τους θα έπρεπε να τους είχαμε στήσει ανδριάντες - τουλάχιστον!''
Υποκλίνομαι!!! Να ζήσουμε να τους θυμόμαστε με τα στραβά και τα καλά που είχαν...Τουλάχιστον δεν μας κληροδότησαν 'κουσούρια' όπως συνέβη με τα καημένα τα Χριστοφιόπαιδα, Αναστασιόπαιδα, Μιχαλολιακόπαιδα κλπ που πάνε προς τα κ...παιδα!

Ανώνυμος είπε...

Εγώ είμαι περήφανη για σένα, που γράφεις τέτοια κείμενα.

Καλλιπάτειρα

Dreamer είπε...

Εξιασες τες κορες του Ομπαμα. Τζιε αν καμεις τζιε γιουες πρωτος ο παπαδοπουλος τζιε δευτερος ο γιος του Σαρκοζι που εν ντιτζει.

Κατα τα αλλα να μιλησουμε σοβαρα, εν κριμα να κρινεις καποιον για τους γονιους του που στο κατω κατω εν τους εθκιαλεξε. Αλλα εσιει τζιε περιπτωσεις (δεν μου ερχετε καμια στον νου πραγματικα! :) ) που τους αξιζει!