Κυριακή, Ιουνίου 14, 2009

Παιχνίδια Χωρίς Σύνορα

Βλέπατε «Παιχνίδια Χωρίς Σύνορα» όταν ήσασταν μικροί;

Εγώ τα είχα ανακαλύψει το 1993 και κόλλησα απίστευτα. Νομίζω ότι αυτά ευθύνονται κυρίως που είμαι τόσο πολύ υπέρ της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, και όχι οι σπουδές στο Ευρωπαϊκό δίκαιο. Αυτά και η Γιουροβίζιον με έκαναν τεράστιο οπαδό της Ευρώπης.


το μουσικό σήμα κάποτε ήταν για μένα ύμνος και μου προκαλούσε ρίγη συγκίνησης!

Που λέτε, τόσο πολύ πωρώθηκα με το τηλεοπτικό αυτό πρόγραμμα που για τρία χρόνια, κάθε Πέμπτη, ξενυχτούσα μέχρι τα μεσάνυχτα (απαράδεκτο τότε για έναν 14χρονο έφηβο που την επομένη είχε πρώτη περίοδο αρχαιογνωσία) για να τα δω!

Θυμάμαι από τότε τα εξής:

- Νευρίαζα τρομερά που η Ελλάδα ερχόταν πάντα τελευταία. Θεωρούσα ότι έρχονταν ξεπίτηδες τελευταίοι, ότι αποκλείεται να ήταν τόσο άχρηστες οι ομάδες. Πόσο δύσκολο ήταν πια να διασχίσεις μια πισίνα και να σκαρφαλώσεις έναν τοίχο; Το ρεκόρ μας εν έτει 1993, ήταν ο Πόρος που είχε έρθει 4ος στην διοργάνωση της Ρώμης.

- Νευρίαζα επειδή δεν συμμετείχε η Κύπρος. Μια μέρα τηλεφώνησα η ώρα 10:00 το βράδυ στο ΡΙΚ και ρώτησα την τηλεφωνήτρια με ύφος: «Γιατί δεν συμμετέχει η Κύπρος στην παραγωγή; Τι έχει να ζηλέψει από τις υπόλοιπες χώρες; Καλύτεροι είναι οι Μαλτέζοι;» Η τηλεφωνήτρια ανήξερη μου απάντησε: «Δεν είμαι εγώ η αρμόδια για να στο απαντήσω αυτό» και εγώ θυμωμένος της το έκλεισα απότομα!


- Το 1994 πήγα και χτύπησα την πόρτα της διευθύντριας του Γυμνασίου Έγκωμης και της πρότεινα να διοργανώσουμε αντίστοιχα παιχνίδια στην αυλή του σχολείου, όπου η κάθε τάξη θα έστελνε από μια ομάδα και θα διαγωνίζονταν σε ανάλογα παιχνίδια, με φουσκωτές πισίνες, ακροβατικά, σκηνικά κτλ. Μόνο που δεν έβαλε τα γέλια! Παρόλα αυτά, με συνεχάρη επειδή έβλεπα φανατικά ένα παιχνίδι που προωθούσε τα ευρωπαϊκά ιδεώδη! Εγώ φυσικά τότε, νευρίασα…

- Θυμάμαι κάτι βαρετά μαθήματα φυσικής στην Β’ Γυμνασίου, κατά τη διάρκεια των οποίων ζωγράφιζα στην τελευταία σελίδα του τετραδίου μου τα παιχνίδια, τις διαδρομές, την ιδέα, μέχρι και τους πίνακες βαθμολογίας που θα μπορούσαμε να διοργανώσουμε στην αυλή του Γυμνασίου, αν τυχόν κάποτε η διευθύντρια συναινούσε στην ιδέα!


- Την ίδια χρονιά, τέθηκε θέμα από το Συμβούλιο της Ευρώπης για τον διαγωνισμό έκθεσης ιδεών, στο οποίο οι μαθητές καλούνταν να σκεφτούν παιχνίδια από την παράδοση της χώρας τους, σε περίπτωση που αυτή αναλάμβανε την διοργάνωση των ‘Παιχνιδιών Χωρίς Σύνορα.’ Είχα σκάσει από το κακό μου, επειδή το θέμα αφορούσε αποκλειστικά την Α’ Γυμνασίου και έχασα το βραβείο μέσα απ’ τα χέρια μου!

- Εφόσον η σχολική διεύθυνση αρνούνταν να επενδύσει στις ιδέες μου, έκατσα και έστησα τα δικά μου παιχνίδια για να τα παίζω με τους φίλους μου και ειδικότερα τους συγγενείς μου. Τα ξαδέλφια μου σύρθηκαν κάτω από καρέκλες, τραπέζια, έπεσαν σε κουβάδες γεμάτους αφρούς ξυρίσματος, μετέφεραν νερό με κλειστά μάτια, έκαναν αγώνες δρόμου στον πίσω κήπο του σπιτιού της γιαγιάς με δεμένα τα πόδια… Άσε, θρυλικές εποχές! Και εννοείται ότι, πάντα κέρδιζα! :)


- Τα Παιχνίδια Χωρίς Σύνορα ξεκίνησαν το 1964 (!) και έληξαν άδοξα το 1999 λόγω οικονομικής στενότητας! Μια φήμη τα ήθελε να επανέρχονται πέρσι, αλλά αυτό δεν έγινε ποτέ εφικτό. Αν σκεφτεί κανείς ότι το 1999 – που δεν υπήρχε παγκόσμια οικονομική κρίση - τα κανάλια δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν την παραγωγή, σκεφτείτε τι θα γινόταν σήμερα! Δεν πρόκειται να επιστρέψουν στο εγγύς μέλλον.

Απόψε έκατσα και έβλεπα βιντεάκια στο Youtube και τα πεθύμησα. Τα είχα όλα γραμμένα σε βίντεο-κασέτες, αλλά οι περισσότερες καταστράφηκαν από το πολύ το παίξιμο. Θυμάμαι ότι τα έβλεπα τόσες πολλές φορές που μάθαινα και τα λόγια της αναμετάδοσης απ’ έξω! Και τι δεν θα έδινα για να πέσω στο ελβετικό καζάνι με τα φοντού! Σήμερα, το αντίστοιχο Big In Japan, δεν πιάνει μπάζα μπροστά στις παραγωγές του 1993!



Δεν θα μου γλιτώσουν τα ‘Παιχνίδια Χωρίς Σύνορα!’ Μια μέρα θα πάω και θα διαγωνιστώ!

18 σχόλια:

ρίτσα- είπε...

μάνα μου χρίστο, τι μου θύμησες τωρά. είχα ξεχάσει κάν ότι υπήρξαν. έβλεπα τα και εγώ μετα μανίας. αλλά σίουρα όι χαράματα. πρέπει να είσιεν επανάληψη το σαββατοκυρίακο.

νσι, να ξαναρκέψουν!!!

Ανώνυμος είπε...

Μάνα μου Χρήστο μας τι μου θύμησες τώρα...λες και άνοιξες το κουτί της Πανδώρας...αχ...ωραίες εποχές...και ναι,κι εγώ παρακολουθούσα φανατικά τα παιχνίδια χωρίς σύνορα...και νευρίαζα με τις ελληνικές ομάδες...ωραίες εποχές...nostalgia...
Cat~

Marl3n είπε...

Cooool dude!
Diorganwna kai gw 'Paixnidia Xwris Sinora' ka8e kalokairi stin auli mou.

Ayy, ti mou 8imises. Imun dimotiko otan ta anakalipsa stin ERT and since then I was hooked. And then suddely it stopped!!! Now I know why ;(

drSpock είπε...

Ki ego ta evlepa!

anastasia είπε...

Είχαν πολλή φαντασία, αρέσκαν μου. Νομίζω τα σχολίαζε η Μπόκοτα, αν δεν κάμνω λάθος.

Grump-pie είπε...

ha teleio!! kai emeis ta vlepame kathe savvato prwi stin ERT! an pote epanelthoun tha pame kai emeis mazi sou na pexoume!!!

Yiota

Ανώνυμος είπε...

Mana mou Xristoulli mou ti mou thymises!!! Teleies epoxes...Ki egw evlepa fanatika...Mana mouuuuu!!!!

GZ είπε...

Πλάκα έχει! Σίγουρα καλύτερο απ' το "Big in Japan", που αν το 'βλεπα θα 'ταν μόνο για την Καλομοίρα. Κρίμα πάντως που δεν έγραψες εσύ έκθεση στη Β' Γυμνασίου...πολύ κρίμα!

Ανώνυμος είπε...

Πρώτη φορά ακούω έτσι πράμα! Πριν ποοοσα χρόνια ήταν;

Αλέξανδρος είπε...

Εγώ συμμετείχα με το Χαλάνδρι στο Ryhl (Wales)! Ψάχνω να βρω το αρχειακό video - ήταν καταπληκτικά!

Anti-Christos είπε...

Το Χαλάνδρι έπαιξε στη διοργάνωση με τα ζώδια ή με την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων; Έχω την κασέττα! :) Πόσα δίνεις να στην στείλω σε dvd?

Αλέξανδρος είπε...

Με το ζωδιακό (Μάϊος 1993) - περίπου! Το έχω κι εγώ σε VHS αλλά σε κατάσταση χάλι. Το έχεις από ΕΡΤ σε καλή κατάσταση;

Anti-Christos είπε...

Το έχω από ΕΡΤ, σε χάλια κατάσταση. Να φανταστείς το βίντεο το δείχνει μαυρόασπρο... Τόσο παλιά είναι η VHS! Νομίζω σε θυμάμαι. Έπαιξες στον "Αιγόκερω" νομίζω... Σας γλωσσόφαγε η Μπόκοτα και το μάτι της! :)

Αλέξανδρος είπε...

Ναι! Το είχαμε παίξει joker... και ενώ κερδίσαμε, μας άλλαξαν το δοχείο με το νερό και ήρθαμε 5οι! Χάλια ήμασταν (έτσι και αλλιώς)!
Είχα πάρει μέρος σε 3 αγωνίσματα...

Εγώ το έχω έγχρωμο, αλλά η ποιότητα είναι αίσχος!

Anti-Christos είπε...

Να ρωτήσω κάτι που το έχω απορία από τότε; Εσείς που συμμετείχατε είσαστε αθλητές/γυμναστές ή απλοί πολίτες; Διότι αν είστε κοινοί θνητοί δικαιολογείστε που ήρθατε τελευταίοι. Αν είστε γυμναστές/αθλητές, τι να πω! :)))))

Αλέξανδρος είπε...

Από ότι κατάλαβα τότε, κάποιοι δήμοι έψαχναν για αθλητές (για να πάνε καλά) και κάποιοι το έκαναν επειδή τους το ζήτησαν. Στην ομάδα μας, για να καταλάβεις, είμασταν 8: 4 άνδρες και 4 γυναίκες. Όλοι ήμασταν αθλητές εκτός από τις 2 (από τις 4) γυναίκες, που δεν ήταν αθλήτριες (η μία μάλιστα -να είναι καλά η κοπέλα- ...δες καλύτερα το βίντεο!).

Αλέξανδρος είπε...

Για να καταλάβεις όμως, μας κάλεσαν και μας έδειξαν μια μέρα τι παίζεται (το οποίο ήταν εντελώς άσχετο) και χωρίς προετοιμασία πήγαμε να αγωνιστούμε. Ήταν πραγματικά πολύ δύσκολα τα αγωνίσματα. Η Ελλάδα έπαιρνε τότε για πρώτη χρονιά μέρος.

Cyniscos είπε...

Πωπω λες και διαβάζω αυτά που σκεφτόμουν εγώ.. Άσε τρελή πόρωση. Αλλά δυστυχώς ακόμα και αν ξαναγίνονταν τα ΠΧΣ δεν νομίζω ότι θα ήταν όπως παλιά, θα απομυθοποιούνταν κατά κάποιο τρόπο και θα μας απογοήτευαν.