Άννα ΟΑΚΑ

 

Το Sold Out του ΟΑΚΑ δεν το σχολιάσαμε.

Ήμουν στη Gardaland την ημέρα που άνοιξαν τα εισιτήρια. Ήμουν σίγουρος ότι τέτοια θα ήταν η τύχη μου που θα άνοιγαν τις πωλήσεις μία μέρα που θα έλειπα, ή δεν θα είχα άπλετο χρόνο στη διάθεσή μου να καθίσω στη διαδικτυακή ουρά για εισιτήριο. Η πείρα από το Καλλιμάρμαρο ήταν πικρή (εκεί έπρεπε να περιμένω 17 ώρες!), αφού δεν αξιωθήκαμε να βρούμε εισιτήριο και όλως τυχαίως εντόπισε δύο εισιτήρια τελευταία στιγμή στις θέσεις VIP η Μπρέντα στις 6:00 το πρωί της επόμενης μέρας, όταν είχε ξυπνήσει και σέρφαρε για πλάκα στο διαδίκτυο για να περάσει την ώρα της. Το ίδιο φοβόμουν ότι θα παθαίναμε και τώρα με το ΟΑΚΑ.

Και φυσικά ό,τι φοβάσαι το παθαίνεις. Έπρεπε να κάτσουμε στην online ουρά ενώ ταυτόχρονα περιφερόμασταν στο θεματικό πάρκο, με ένα κινητό μόνιμα συνδεδεμένο! Να ανεβαίνουμε στα τρενάκια του πάρκου και ταυτόχρονα να ελέγχουμε μήπως ήρθε η σειρά μας για να κλείσουμε. Εγώ τσιτωμένος φουλ, να το έχω πάρει απόφαση ότι τελικά δεν θα τα καταφέρουμε. Η πλάκα είναι ότι είχαμε ήδη κλείσει τα αεροπορικά γιατί είδαμε ότι οι τιμές ανέβαιναν. «Να το δεις που θα πάμε στην Αθήνα στις 26 Σεπτεμβρίου και εισιτήριο για να μπούμε στο ΟΑΚΑ δεν θα έχουμε!» Μην σας τα πολυλογώ εισιτήρια βρέθηκαν αλλά χάριν στους κουμπάρους μας στη Λευκωσία, οι οποίοι πρόλαβαν και μπήκαν στο σάιτ πριν από εμάς. Έκλεισαν για όλους μας.

Ήμουν μέσα στο Jumanji με τα παιδιά εκείνη την ώρα. Άπαξ και βγήκα και μου είπαν ότι «κλείσαμε» ήταν τα ωραιότερα νέα! Μου έφυγε και το άγχος και τα νεύρα που κουβαλούσα από το πρωί.

Θεού θέλοντος, θα είμαστε και στο ΟΑΚΑ, λοιπόν!

Πόσο απολαμβάνω την επιτυχία της Βίσση μας! Αυτά τα μεγαλεία με το ΟΑΚΑ και το νέο της τραγούδι το «Αιγαίο», φτάνουν σε ανεξήγητα επίπεδα και συχνότητες. Επίπεδα που μας παραπέμπουν στον χαμό που γινόταν μαζί της στα late ‘90s και early ‘00ς. Όχι ότι δεν το αξίζει, βέβαια, έχω ξαναπεί ότι για μένα η Βίσση είναι η καλύτερη τραγουδίστρια παγκοσμίως. Αλλά αναρωτιέμαι κάποτε γιατί χρειάστηκε να βγει το «Αίμα» και το «Σε Περίπτωση Που» για να τη μάθει η νέα γενιά. Γιατί έπρεπε να βγει το Τικ-Τοκ για να εμπεδώσουν το «Προτιμώ». Δεν πειράζει, κάλλιο αργά παρά ποτέ, η νέα γενιά ξεστραβώθηκε και έμαθε τι πάει να πει Άννα Βίσση.

Για να βάζουμε κάποια πράγματα στη θέση τους, η «κάμψη» την οποία πέρασε, με βάση τα λεγόμενα εκείνου του μίζερου και άθλιου στιχουργού (ο οποίος είναι και φανατικός Συριζαίος άρα εξ ορισμού χαμηλής αντίληψης), δεν έγκειτο στην καλλιτεχνική της υπόσταση ή στην ποιότητα των τραγουδιών της. Η όποια «κάμψη» (εγώ διαφωνώ ότι η χρήση αυτής της λέξης είναι ορθή), συνέβη επειδή η γενιά που την αποθέωσε αποσύρθηκε λίγα χρόνια ώστε να κάνει παιδιά και αφοσιώθηκε στην οικογενειακή ζωή, ενώ η νέα γενιά ήταν πολύ μικρή και δεν είχε και τα μέσα ώστε να την γνωρίσει και να εκπαιδευτεί στα τραγούδια της. Τώρα που οι μεν «ξιπαιθκιώσανε» γιατί τα παιδιά μεγάλωσαν και οι δε «ξεστραβωθήκανε» χάριν της τεχνολογίας, η Άννα κάθεται ξανά στον θρόνο της με όλη την αίγλη που της αξίζει.

Στο ΟΑΚΑ θα μαζευτούν άνθρωποι απ’ άκρη σ’ άκρη (δεν ξέρω πόσοι είδατε τον παγκόσμιο χάρτη με τις πωλήσεις εισιτηρίων – θα έρθουν από την Αυστραλία μέχρι τη Βραζιλία φανς ειδικά για τη συναυλία), αλλά πάνω απ’ όλα θα μαζευτεί και όλη η Κύπρος. Δεν φαντάζεστε πόσοι συμπολίτες μου έκλεισαν εισιτήρια να πάνε, οι οποίοι μάλιστα δεν ακούνε Βίσση στα δικά μου φανατικά επίπεδα. Είναι σκέτοι casual listeners. Γιατί ξαφνικά όλοι αυτοί θα πάρουν αεροπλάνο για να πάνε να τη δουν; Επειδή η Βίσση δεν είναι μία απλή τραγουδίστρια. Είναι και σύμβολο.

Ανέκαθεν πίστευα ότι η Βίσση είναι το alter ego κάθε Κύπριου. Κι αυτό γιατί η Άννα κατάφερε αυτό που ονειρεύεται κάθε δύσμοιρος πολίτης γεννημένος σ’ αυτό εδώ το χαροκαμένο νησί. Να σπάσει τα σύνορα της καταγωγής της. Δεν έφυγε απλά από τη Λάρνακα και πήγε στην Αθήνα. Πήγε και κατάκτησε την Ελλάδα και έγινε κάπως γνωστή και στο εξωτερικό (ναι, οκ, δεν έκανε διεθνή καριέρα όπως τη Μαντόνα, αλλά δεν φαντάζεστε και πόσοι ξένοι τη γνωρίζουν, ειδικά στην Ευρώπη. Τις προάλλες μου έλεγε γνωστός μου ότι πήγε στην Αλγερία (!) και όταν είπε στον ταξιτζή ότι ήρθε από την Κύπρο, ο άραβας άρχισε να του φωνάζει «Άννα Βίσση» και του έπαιξε στο ράδιο τραγούδια της!)

Η Βίσση, επιπλέον, είναι σύμβολο για κάθε καταπιεσμένη Κύπρια που δεινοπαθεί και θέλει να χειραφετηθεί. Η Άννα μέσω της προσωπικής της ζωής απέδειξε ότι μπορείς να έχεις το πάνω χέρι στη σχέση σου, να είσαι η ηγέτιδα αυτής, να έχεις συντρόφους ακόμα και 20 χρόνια νεότερους και αυτό να είναι ΟΚ, γιατί έτσι γουστάρεις, γιατί μπορείς, γιατί η επαγγελματική της υπόσταση διέγραφε οτιδήποτε κοινωνικά κατακριτέο ίσχυε πριν 20 και 30 χρόνια.

Όλα τα παραπάνω συνδυασμένα αλλά και ξεχωριστά την έχουν κατατάξει στο πάνθεον που βρίσκεται σήμερα. Δεν είναι μόνο τα τραγούδια, τα πλείστα των οποίων αποδείχτηκαν διαχρονικά. Είναι το σύνολο της προσωπικότητας το οποίο έχει κάνει όλους μας να την έχουμε ως κοινή συνισταμένη. Είναι άτομο καθολικής αποδοχής και σήμαντρο. Εξ ου και τα ναυλωμένα αεροπλάνα, εξ ου και το ότι και η κουτσή Μαρία θα είναι στο ΟΑΚΑ.

Δεν πειράζει, καιρός ήταν.

Και για να συνοψίσουμε, το πόσο απολαμβάνω την αμηχανία του ελληνικού δήθεν «σοβαρού» και «εντέχνου» πενταγράμμου με τα όσα συμβαίνουν μαζί της, δεν περιγράφεται. Χαιρετίσματα και στον Νταλάρα σας, και στην Αλεξίου σας, και στη Γαλάνη σας, και σε όλο εκείνο το συρφετό που κάποτε έπρεπε να δηλώνεις ότι το ακούς περισπούδαστα για να σε παίρνουν οι άλλοι δήθεν σοβαρά.

Πήρες τον άνεμο, πήρες τα κύματα απ’ το Αιγαίιιιιοοοοο. Τίποτε δεν άφησες όρθιο!