Σήμερα είναι 15 Αυγούστου. Όχι δεν θα πάω εκκλησία, ούτε θάλασσα. Έξω βρέχει, πού να τρέχω να βουτήξω στα κόκκινα νερά του λιμανιού, ενώ η Παναγία δεν λέει να δείξει οίκτο. Δεν με θέλει! Δεν ξέρω τι θα γίνει με την πτυχιακή κυρίες και κύριοι. Να την γράψετε εσείς. Εγώ Youtubάρω! Χίλια χρόνια να ζήσει το YouTube! Είναι το βάλσαμο στους απανωτούς πόνους που με πιάνουν. Βλέπω θρυλικά βίντεος από την ιδιωτική τηλεόραση, ενίσταμαι και φρίττω.
Τελικά, την κάθε μαλακία σ’αυτή τη ζωή την αποθεώσαμε! Βρήκα βίντεο από το παλαί ποτέ ‘Μπράβο Ρούλα.’ Με καλεσμένη την Γαρμπίλω, παραμονές του 1997. Τότε που η Καιτούλα ήταν στις δόξες της και έπαιζε ακόμη στην Ά κατηγορία με τα σουξεδάκια του Φοίβου. Πριν ανακυκλωθούν, ξανά ενορχηστρωθούν και τα δώσει στη Βανδή. Εποχές ‘Ιεροσυλίας’ και ‘Κιβωτού.’ Εποχές που στο λύκειο βγαίναμε στο Amarte και τρέχαμε 3ημερα στην Κακοπετριά. Άλλο όμως είναι το θέμα μας...
«Τί είναι για σένα ιεροσυλία, Καίτη μου;»
«Ιεροσυλία, είναι όταν κάνεις κάτι κακό, που δεν είναι ιερό!»
2 σχόλια:
Kala,me gyrises polla xronia prin k psofhsa sta gelia!Ma,poso geloio fainetai twra?Ksekathara geloio...O xronos o atimos ola ta ksemprostiazei..Pantws,emena pote de mou arese i Garmph.
Angel
x x x
pali kala pou den tis erixe ena tsouvali petres.alla ti lew pali kala na tis erixne na isixazame.xaris
Δημοσίευση σχολίου