Σάββατο, Οκτωβρίου 28, 2006

Πύργος της Ακολασίας ή Πύργος του Κώλου;

Η σχολή μου έχει αρχίδια και αποφάσισε να μας πάει ταξιδάκι στο Γκρέγκινογκ ! Πρόκειται για ένα χωριό στο κέντρο της Ουαλλίας, τέσσερις ώρες μακριά από το Κάρντιφ. Θα κλειστούμε σε μια εστία που ανήκει στο πανεπιστήμιο για 3 μέρες (αν και εγώ επικεντρώνομαι στις 2 νύχτες!), προκειμένου να στοχαστούμε το θέμα του επερχόμενου dissertation! Εν ολίγοις, μαλακίες. Τζάμπα διακοπές! Η εστία που θα μείνουμε βρίσκεται μέσα στο δάσος, τα κινητά δεν πιάνουν σήμα, δεν υπάρχει ίντερνετ, δεν υπάρχει άνθρωπος δηλαδή! Θα κοιμόμαστε εκεί, θα τρώμε εκεί, θα διαβάζουμε εκεί, θα βγαίνουμε στο επιτόπιο μπαρ!
Πως το φαντάζομαι: Φθάνουμε σε μια αγγλοσαξωνική έπαυλη που απ' έξω θυμίζει κάτι μεταξύ στοιχειωμένο σπίτι στη Disneyland και έπαυλη του Χιου Χέφνερ, ιδιοκτήτη του Playboy. Με το που περνάμε το κατώφλι, μας υποδέχονται γκόμενες ντυμένες κουνελάκια και μας υποδεικνύουν τις σάουνες στις οποίες θα βουλιάξουμε για να εμπνευστούμε το θέμα της πτυχιακής μας. Μπαίνουν κι' αυτές μέσα. Μασσάζ, σεξ, ποτά, παρτούζες, όργια, τρελαίνομαι ! Οι Κινέζες και λοιπές συμμαθήτριες μου απολαμβάνουν μηδαμινής σημασίας και προκειμένου να προκαλέσουν το ενδιαφέρον του ανδρικού πληθυσμού, γδύνονται και επιδίδονται σε λεσβιακά ενσταντανέ στο background. Οι καθηγητές συμμετέχουν και αυτοί.
Περνάμε στην τραπεζαρία ! Ένα λουκούλειο γέυμα μας περιμένει στρωμένο σε αυτοκρατορικό τραπέζι, απ' αυτά τις στρογγυλής τραπέζης! Ντυμένοι όλοι με κασμιρένια κοστούμια ετοιμαζόμαστε να φάμε κρουασάν, μαρμελάδες, μακαρόνια χωριάτικα και νουτέλλα με φράουλες ! Η ορχήστρα παίζει Βίσση, απ' την τζαμαρία απολαμβάνω την θύελλα που μαίνεται στο δάσος, βρέχει καταρρακτωδώς, αστράφτει και βροντά, ξαφνικά γδύνονται όλοι, πασαλείβονται τις μαρμελάδες. Σεξ πάνω στο τραπέζι, στο μπουφέ, στον κήπο, πάνω στο βρεγμένο γρασίδι με τους λύκους να ξεσκίζονται στο μούγκρισμα. Το πρόγραμμα της επόμενης μέρας, περιλαμβάνει επανάληψη της πρώτης, διότι ως γνωστόν η επανάληψη είναι μητέρα της μάθησης!
Πως θα μας προκύψει κατά πάσα πιθανότητα: Φτάνουμε σε ετοιμόρροπο χαλαμάντουρο κτίριο του πανεπιστημίου, και με χίλια ζόρια μοιραζόμαστε σε δωμάτια των τεσσάρων. Κληρώνομαι να μοιραστώ δωμάτιο με τρεις Κινέζους ! Βρίζω Χριστοπαναγίες. Κατεβαίνουμε κάτω, κάνουμε διάλεξη για επιλογή θέματος dissertation που είναι εκ προοιμίου, αχρείαστο. Ο καθένας ξέρει τι θα γράψει, δεν περιμέναμε να τρέχουμε στη μέση του πουθενά για να το εμπνευστούμε! Κάνουμε διάλειμμα για μεσημεριανό: Σούπα με κοτόπουλο (γιακ!), english breakfast, μπισκότο ληγμένο για επιδόρπιο και τσάι-νεροζούμι. Καλύτερα τρως σε αεροπλάνο. Επιστροφή στο μάθημα. Κοιτάζω το ρολόι, κοιτάζω απ' έξω, βλέπω αγελάδες να μασουλάνε χορτάρι. Μασουλάω τσίχλα, γυρνάω το κεφάλι βλέπω φάτσα-κάρτα την Ινδή και της φτύνω τη τσίχλα μες τα μούτρα. Χαμογελάει, της λείπει ένα δόντι!
Δείπνο: Σκατά μας ταΐζουν και πάλι. Πάω στο δωμάτιο, κατεβαίνω με τα jaffa cakes μου. Πάω στο μπαρ, οι γκόμενες πίνουν μπύρες, χαχαχα-χουχουχου με τον καθηγητή. Τα αγόρια παίζουν μπιλιάρδο. Προσπαθώ να πω κάνα αστείο να περάσει η ώρα, δεν το καταλαβαίνουν. Culture gap. Καπνίζουν όλοι, βρώμισε ο τόπος! Πάω για ύπνο: Βρέχει, αστράφτει και βροντά, στάζει το ταβάνι, δεν δουλεύει το καλοριφέρ. Οι Κινέζοι παρόλα αυτά ροχαλίζουν. Πάω βόλτα να δω μπας και αντιμετωπίζει κανείς το ίδιο πρόβλημα. Βρίσκω ζευγαράκια μες στους διαδρόμους να ψιλοπηδιούνται. Στην απ' έξω πάλι εγώ. Στρίβω στο διάδρομο, βλέπω μπροστά μου την Ινδή με τις πυτζάμες της. Μου χαμογελά. Βγαίνω στην ταράτσα και κάνω τον λύκο. Vooooooohhhh! Voooooooh!
Φεύγω αύριο, επιστρέφω την Πέμπτη με φωτογραφίες. Και ελπίζω όχι απηυδησμένος. Στο επαναγραφείν.

Παρασκευή, Οκτωβρίου 27, 2006

Πάρτο Αβγό και Κούρεφ'το

Έμεινα εμβρόντητος προ ολίγου όταν διάβασα στην Indepedent ότι οι γυναίκες στο Ηνωμένο Βασίλειο παγώνουν τα αβγά τους (ωάρια) για να τα χρησιμοποιήσουν σε μεγαλύτερη ηλικία, όταν με το καλό βρουν τον Mr. Right, διότι τώρα κολύονται, προέχουν οι business! Ζήσε Μάη μου δηλαδή...
Αυτά είναι τα αποτελέσματα του πανσεξουαλισμού που μας κατατρύχει κυρίες και κύριοι. Ισότητα ήθελαν οι γυναίκες, την πήρανε και με το παραπάνω (εγώ διαφωνώ πως υπάρχει ισότητα, θεωρώ πως ανέκαθεν είχαν το πάνω χέρι) και ιδού που καταλήξαμε-καταντήσαμε. Να μην έχουν χρόνο οι κυρίες να γκαστρωθούν και το φυλάνε γι' αργότερα ! Είδανε οι γκόμενες δυο επεισόδια sex and the city και μου μάθανε και την 'καριέρα' τρομάρα τους!
Μια χαρά δεν ήσασταν τόσα χρόνια αγαπημένες μου στο σπίτι σας, με του πουλιού το γάλα που σας έφερνε ο αντρούλης σας, με τα παιδάκια σας να παίζουν αμέριμνα μαζί σας στην αυλή; Τώρα γίναμε όλοι ίσοι και όμοιοι! Δεν υπάρχει ιεραρχεία, δεν υπάρχει τίποτε! Γι' αυτό δεν πρόκειται να ευωδώσει γάμος από' δω και πέρα. Γι' αυτό και θα καταργηθεί ο θεσμός της οικογένειας. Διότι δεν υπάρχουν ρόλοι στις σχέσεις, δεν υπάρχει αρχηγός. Αρχηγός είναι πια ο καθένας για τον εαυτό του...Και από τη στιγμή που το 'εμείς' έγινε 'εγώ', χέστα κι' άστα !
Και να πω ότι είστε τίποτ' απόγονοι της Μαντάμ Κιουρί και θα σώσετε την ανθρωπότητα με την καριέρα σας, να πω να πάει στο διάολο. Το ότι οι μισές κλαίγεστε στα 30 σας ότι 10 χρόνια σας έμειναν για να τεκνοποιήσετε και να χαρείτε τα παιδιά σας, πού το πάτε; Ενώ αν εκεί γύρω στα 23-25 παντρευόσαστε τον τίμιο Ρωμαίο που περνά το κεφαλόσκαλο σας μια χαρά θα ήσασταν. Εμ, τότε μου θέλατε καριέρα, την είδατε Anghela Merkell! Πάρτε τώρα το αυγό σας και καταψύξτε το, με το καλό να χαρείτε και τα ορφανά σας !
Ξύπνησα ανάποδα σήμερα.

Πέμπτη, Οκτωβρίου 26, 2006

Για τα Πανηγύρια

Τα quizz nights μου έλειπαν για να ολοκληρώσω εδώ πέρα.

Ξέρετε πως είναι τώρα... Δουλειά δεν έχουμε στο department, διοργανώνουμε τηλεπαιχνίδια στην pub. Είναι λίγο πασσέ, αλλά όσο σκέφτομαι πως αν ήμουν στην Κύπρο το αντίστοιχο θα ήταν να παίζω 'τόμπολα' στην παγωταρία του Αγ. Δομετίου, κάνω τον σταυρό μου και λέω και ευχαριστώ. (Χαχαχα, πως μου ήρθε η παγωταρία του Αγ. Δομετίου τώρα...!)

Λοιπόν, ήρθαμε τελευταίοι ! Κερδίσαμε το βραβείο του τελευταίου, το επικαλούμενο 'wooden spoon' που δίνουν στον loser. Είναι αυτό που λέμε εμείς 'Απ' τα τρία το μακρύτερο,΄γι' αυτό όσο το σκέφτομαι κάνω και πάλι τον σταυρό μου που είμαι εδώ και συμβιβάζομαι με το ξύλινο κουτάλι!

Δεν φταίω εγώ βέβαια, βρήκα τέσσερις ερωτήσεις και αν δεν ήταν ο μαλάκας ο Άγγλουρας στην ομάδα μου, που ότι έλεγα το αμφισβητούσε (και εδώ διαίρει και βασίλευε!), θα βρίσκαμε άλλες τρεις ! Θα ερχόμασταν προ-τελευταίοι δηλαδή ! Χα! Νικήτρια ανακυρήχθηκε η ομάδα με τα σπάσματα, τους φοβήθηκε το μάτι μου, έχασαν μόνο μια ερώτηση! "Ποια εθνική κέρδισε την Ιρλανδία 5-2 πρόσφατα;" Χα! Πάρτε τ'αρχίδια μας...(Η αλαζονεία του loser).

Φωτογραφικό υλικό και πάλι απ' την γκλαμουράτη μαλακία, η ομάδα μου δεν αξίζει περισσότερο από ένα δευτερόλεπτο σημασία, γι' αυτό σας παραθέτω και τις πιο σέξι αντίπαλες μας, μια τουρκάλα-Sertab (στ'αριστερά) και μια Ιρλανδή-wanna-be-Gerry-Halliwell (στα δεξιά).

Τετάρτη, Οκτωβρίου 25, 2006

Φελλός - Φαλλός

Ήταν Οκτώβρης του 2003 όταν δέχτηκα τηλεφώνημα από μια υποψήφια γκόμενα, να πάμε για ποτό στο Santa Fe, στο Reading. Αναπάντεχη η κλήση καθώς τέτοιες πρωτοβουλίες από γκόμενες, μου συμβαίνουν κάθε κάτι δεκαετίες! Ήμασταν στην τραπεζαρία της εστίας εκείνη την ώρα, πνίγηκα απ' τη χαρά μου, και ο Γιώργος άρχισε να με χτυπά την πλάτη.
Στο μπαρ η δεσποινίς παρήγγειλε λευκό κρασί. Αρχίσαμε να συζητάμε περί ανέμων και υδάτων. Με 'κείνα και με τ' άλλα, φτάσαμε στο σημείο που η γκόμενα αρχίζει να χαχανίζει: "Χαχαχα-χουχουχου, πως τα λες καλέ μου, πώς τα λες χρυσέ μου !" Δεν ήθελα και πολύ εγώ να πάρω φόρα να λέω τ' αστεία μου και να κάνω τον κούκο-αηδόνι μπας και μας εκτιμήσει περισσότερο. Καταλαβαίνετε...Έχουμε και εμείς τον δικό μας κούκο να ταΐσουμε.
Στα πολλά, πληρώνουμε και φτάνουμε στο κρίσιμο σημείο. Πώς θα τελειώσει η νύχτα; Δεν προλαβαίνω να τελειώσω τη σκέψη μου και με βγάζει η ίδια απ' τη δύσκολη θέση ! "Πάμε σπίτι μου να δούμε dvd; Λείπει και ο συγκάτοικος μου!" Προσωπικά με ζώσανε τα φίδια καθώς είχα μια μικρή αμφιβολία για το πως μεταφράζεται το "Πάμε σπίτι μου για dvd." Διότι ξέροντας την γκαντεμιά που με δέρνει ήταν πολύ πιθανό να πάμε σπίτι της και να δούμε όντως dvd! Τέλος πάντων, προκειμένου να την ζώσω και εγώ με το δικό μου φίδι, ρίσκαρα και δέχτηκα την πρόταση της.
"Έχω κι' άλλο κρασί στο σπίτι, να το πιούμε!" μου είπε καθ' οδόν. Δόξα σοι ο Θεός, σκέφτηκα, είμαι προτεινόμενος για 'προσχώρηση', φιλιούνται αγκαλιάζονται, το έχουμε σίγουρο το dvd! Tο πιάσατε το υπονοούμενο... Φτάνουμε στο σπίτι της: Μου δίνει το κρασί και μου παρουσιάζει το fear factor! "Δεν έχω ανοικτήρι όμως ρε γαμώ το!" Ε, πως θα το ανοίξω Χριστιανή μου, με καισαρική; "Να κόψεις το λαιμό σου." Ωραία! Δεν κρατιέται η γκόμενα, σκέφτηκα, δεν μπορούσα να κάνω και αλλιώς, πρέπει πάση θυσία να πιει κι' άλλο γιατί δεν είχα καμια διάθεση να κάτσω μες τ' άγρια μεσάνυχτα να δω dvd.
Αποσύρθηκε στα ιδιαίτερα διαμερίσματά της για να αλλάξει, και μένω μόνος μου να ανοίξω το κρασί. Ήταν η δική μου δοκιμασία για την 'ασυλία' του μουνιού στο Survivor του κρεβατιού. Αλλιώς, άρον τον... πυρσό σου και ουστ! Μηχανεύομουν διάφορες πατέντες οπότε μου ήρθε και η έμπνευση: Άνοιξα το πρώτο συρτάρι και βρήκα ένα κατσαβίδι. 'Θα σφινώσω το κατσαβίδι στον φελλό και με μια απότομη κίνηση προς το έξω θα τον τραβήξω.' Σκέφτηκα. Θεωρητικά εύκολο, πρακτικώς αδύνατο! Το σκέφτομουν, το ξανασκεφτόμουν, δίσταζα λες και ετοιμαζόμουν για bungee jumping.
Επιστρέφει η γκόμενα. "Ακόμη εδώ είσαι;" Ναι αγάπη μου, τώρα, τώρα ανοίγω τα floodgates! Αρπάζω το κατσαβίδι και το καρφώνω με δύναμη στο φελλό ! Splash ! Βυθίζεται ο φελλός μες το μπουκάλι και το κατσαβίδι μαζί του! Απ' την δύναμη που έβαλα το κρασί εκπυρσοκρότησε, πετάχτηκε απ' την κάννη του μισό λίτρο κρασί το οποίο και λέκιασε ό,τι υπήρχε σε ακτίνα χιλιομέτρου! Πάγκους, ντουλάπια, ταβάνια, το άσπρο μου πόλο, το ξανθό-πλατινέ μαλλί της δεσποινίδος, την πόρτα του ψυγείου, το πάτωμα... !
Ήταν και το μοναδικό χύσιμο της βραδιάς. Καθαρίσαμε αμέσως και είδαμε το dvd... Από διαφορετικούς καναπέδες... Ζωή να'χουμε να τα θυμόμαστε...

Τρίτη, Οκτωβρίου 24, 2006

Χρονοντούλαπο


Η καινούρια μου ανακάλυψη είναι το Youtube. Το ξέρω, είμαι δέκα χρόνια πίσω στην τεχνολογία. Ήξερα πως υπήρχε, αλλά λόγω του μάστερ αποφάσισα να κάτσω να το εξερευνήσω. Συνδέθηκα στις 12.00 τα μεσάνυχτα. Είναι 4.00 το πρωί και προχωρώ ακάθεκτος. Μηχανή του χρόνου... Βρήκα βίντεος πανάρχαια ! Βίντεο κλιπς που ούτε γνώριζα πως υπήρχαν. Βρήκα βίντεο από το φεστιβάλ του Σαν Ρέμο, όταν η Romina Power και ο Al Bano τραγουδούσαν με λαμέ και σμόκιν το 'Felicita' και το 'Tu, soltando tu!"


Είδα Fraggle Rock ! Έγινα πάλι πέντε χρονών ! Θα μου πείτε: "Γιατί πόσο νομίζεις πως είσαι;" Σωστά! Αλλά, έπαθα σοκ ! Θυμήθηκα το 1983, '84, '85 ! Ο παπάς μου τότε είχε μαλλιά, η μάμμα μου είχε μαύρα ίσια μαλλιά και ήταν κουκλάρα. Ααααχ, οι γονείς μου ! Τότε ήταν για μένα η λύση σε όλα μου τα προβλήματα! Σήμερα, είναι η αιτία όλων μου των εκνευρισμών! Η αδελφή μου στα '80'ς μιλούσε-δεν μιλούσε. Η ψυχική μου υγεία, δηλαδή, ήταν εγγυημένη... Στα '80'ς εγώ έκανα τα γενέθλια μου στο Kykko Bowling και όλα τα αππωμένα κοπελλούθκια, με τα οποία σήμερα δεν μιλιέμαι, έρχονταν φορτωμένα δώρα και ρημάζαμε τους κήπους... Μετά σβήναμε τα κεράκια, παίζαμε Χ-men και στο τέλος γινόμασταν ένα με το jelly, τις κούπες και τα τυροπιττούθκια του Ariston!


Τι θυμήθηκα τώρα... Στα '80ς έβλεπα την Ελένη Φιλίνη στο 'Ένα κορίτσι...και πολύ αντράκι" και έπιανα το πουλί μου ασυναίσθητα. Έβλεπα τον Στάθη Ψάλτη να πασπατεύει την Ισμήνη Καλέση και μάθαινα cool λεξούλες απ' το χρυσό του στόμα. Άκουγα Γιωκαρίνη, Μηλιώκα, Καρβέλλα - Βίσση (κλασσικές αξίες), Πωλίνα και Χαριτοδιπλωμένο ! Οι 'celebrities΄ της κυπριακής τηλεόρασης ήταν ο Καρεκλάς με τις γραβάτες του, ο Κουκκίδης και η Ειρήνη Χαραλαμπίδου με την κουπ της! Στα '80's η Λία Βίσση ήταν ποπ σταρ! Δώσε !!!


Στα '80'ς δεν είχα έννοιες. Είχαν άλλοι για μένα. Μη σώσουν και επιστρέψουν βέβαια, αλλά και τι δεν θα έδινα να επέστρεφα τώρα στην ηλικία των 4-5... Όλα fixed, όλα κανονισμένα για σένα. Πήγε πέντε το πρωΐ. Να δούμε ποιός θα ξυπνήσει να πληρώσει τα fees σήμερα, να πάει μάθημα και να διαβάσει. Πυροβολείστε με...

Κυριακή, Οκτωβρίου 22, 2006

Madonna Mia !

Νόμιζα πως μόνο στην Κύπρο ασχολούμαστε με μαλακίες, αλλά μέρα με τη μέρα συνειδητοποιώ πως και εδώ μας συναγωνίζονται επάξια ! Πήγε όπως ξέρετε η Madge στο Malawi και υιοθέτησε ένα μαυρούδιν. Τον David. Ως είθισται λοιπόν, έπεσαν πάνω της περιοδικά, κανάλια, εφημερίδες να την φάνε. Και καλά όλοι αυτοί, αλλά να την κράξει ακόμη και ο 'Economist', το πιο σοβαρό έντυπο της χώρας, αυτό πάει πολύ !
Ανησυχεί ο λαός διότι το παιδάκι μπορεί να μην προσαρμοστεί στο δύσκολο lifestyle που θα του επιβάλει η ποπ αοιδός. Ναι ! Θα δυσκολευτεί να επιλέγει επώνυμα ρούχα, θα κουράζεται να τρέχει απ' το Μπαλί στις Μαλδίβες για διακοπές, θα του μείνει κανά κουσούρι ! Επίσης, οι ντόπιοι θεωρούν πως κακώς επετράπη σε λευκούς να υιοθετήσουν έγχρωμο παιδί. Θα δυσκολευτεί να ενταχθεί στην οικογένεια τους ! Το ότι η εναλλακτική λύση ήταν να μείνει να ψοφήσει το παιδί από τις αφρικανικές αρρώστιες και να μαζεύει μπανάνες εφ' όρου ζωής δεν το σκέφτηκαν...
Τέλος, ισχυρίζονται πως η κυρία Ritchie δρα για το θεαθήναι, ώστε να μπει στο μάτι της άλλης της ξετσίπωτης αντροχωρίστρας, της Angelinas. Το ότι η Μαντόνα φεύγοντας τους πέταξε και 4 εκατομμύρια στη μούρη για να χτίσουν νοσοκομεία και σχολεία δεν το σχολίασε κανείς. Good news, no news άλλωστε.
Madonna μάνα μου, υιοθέτησε εμένα ! Και εγώ για μαυρούδιν περνιέμαι. Και εγώ από τον Τρίτο κόσμο κατάγομαι. Και σου υπόσχομαι να είμαι φρόνιμος. Φτάνει να με βυζάνεις δυο φορές τη μέρα! Ξέρω και το χορευτικό του hung up ! Να στο κάνω;

Σάββατο, Οκτωβρίου 21, 2006

Dream Ζώου


Δεν έγραφα, δεν έγραφα, διότι ήθελα να αποκτήσω εμπεριστατωμένη άποψη επί του θέματος. Τελικά, απέκτησα αναστατωμένη άποψη και θα την βροντοφωνάξω γιατί ως εδώ και μη παρέκει.


Λοιπόν: Ο Μάριος Χαραλάμπους, ο Κύπριος παίχτης του dream show, είναι ένας απ' τους καλύτερους μου φίλους. Τον παρακολουθώ στα live της Παρασκεύης μέσω ίντερνετ και παρόλο που δεν είμαι φαν του ρεπερτορίου του, οφείλω να αναγνωρίσω με το παραπάνω τη λεβεντιά και το μεγαλείο της φωνής του. Κάτι που εξ' όσων αντιλαμβάνομαι είναι καθολικό από τους 'ειδήμονες' που αποτελούν την κριτική επιτροπή.

Λυπούμαι, όμως, διότι ζούμε στην εποχή της εκμετάλλευσης. Αυτό βέβαια δεν με ενοχλεί όταν γίνεται στους άλλους, αλλά τώρα που έχω δικό μου άνθρωπο στο παιχνίδι, παραδέχομαι πως με πονάει. Παρακολουθώ κάθε Παρασκεύη όλο αυτό το τσίρκουλο (διαρκεί και 4 ώρες πανάθεμα το), και τσαντίζομαι που νέοι της εποχής μας αναγκάζονται να το υποστούν αλλά και να το υποστηρίξουν σθεναρά προκειμένου να βρουν μισή δουλειά στα νυχτερινά κέντρα της Αθήνας.

Μάζεψαν ένα πάνελ από ανίδεους για να κρίνει 20 παιδιά στην ερμηνεία τους. Η Γερμανού από πότε θεωρείται μουσικός; Αποκτήσανε και οι ραδιο-φονικοί παραγωγοί στάτους πλέον! Ο Ψινάκης παίζει ρόλο διασκεδαστή και είναι απλά ο τζόκερ της υπόθεσης όταν η εκπομπή κάνει 'κοιλιά'. Ο Σπυρόπουλος με σπουδές στο Μάρκετινγκ, στην Ατλάντα, επίσης αδυνατώ να καταλάβω με πιο μουσικό κριτήριο κρίνει τους συμμετέχοντες. Ο Σπανός και η Βόσσου δίνουν κάποιο κύρος στο όλο πανηγύρι, αλλά ας μην γελιόμαστε, όλα περιστρέφονται γύρω απ' το muppet show του Μικρούτσικου-Ψινάκη.

Για να μη μιλήσω για τους 'καθηγητές'. Ξεχασμένοι απ' τον κόσμο, αποτυχημένοι έκαστος στο είδος του. Η Τερέζα με το τελευταίο της σουξέ της να χρονολογείται εν έτει 2000, ο Bang! Δερτιλλής που το τελευταίο του χιτ ήταν το 'stop' στη eurovision του '87 και φυσικά, ο Ευταξίας ! Μορφή !

Ερωτώ; Σε τι διαφέρει το dream show από τα 'Παρατράγουδα' της Αννίτας Πάννια; Στην εκπομπή της Αννίτας, επίσης ένα πάνελ από επίσης ανίδεους μουσικά κριτές βαθμολογεί καλοκάγαθους ανθρώπους που πήγαν εκεί να κάνουν καριέρα. Στο dream show βέβαια, η κοροϊδία πασπαλίζεται με το glitter της show business και χρυσώνει το χάπι στους τηλεθεατές που νομίζουν πως παρακολουθούν talent show! Μπορεί βέβαια οι συμμετέχοντες στα 'Παρατράγουδα' να μην έχουν 'επίγνωσιν του τι ποιούσιν,' αλλά ειλικρινά, ποιός είναι για λύπηση; Αυτός που έχει επίγνωση της εκμετάλλευσης που υπόκειται και την ανέχεται; Ή ο άνθρωπος που αγνοεί την τραγικότητα της κατάστασης του;

Έκθεση ιδεών για την τρίτη λυκείου. Συζητείστε ! Παραδέχομαι πως ήμουν θερμός υποστηριχτής της ιδέας για συμμετοχή του Μάριου στο παιχνίδι. Περισσότερο και απ' τον ίδιο. Καλώς ή κακώς, σήμερα δεν υπάρχει άλλη διέξοδος για τους νέους καλλιτέχνες που θέλουν να κάνουν δισκογραφία. Αλλά όταν είναι ηλίου φαεινότερον πως συγκεκριμένα άτομα προωθούνται εις βάρον κάποιων που πραγματικά αξίζουν, τους δίνεις μια κλωτσια, και άντε γεια.

Παρεμπιπτόντως, η Παπαρίζου, Θεά και κωλάρα !

ΥΓ: Που πας Παμπίνα με τέτοιο μαλλί ;

Παρασκευή, Οκτωβρίου 20, 2006

Πα-Τέρας και Υιός

Διερωτώμαι τι σκεφτόταν ο εγκέφαλος του πατέρα μου τις προάλλες όταν έσπευσε να μου τηλεφωνήσει για να μου ανακοινώσει την φαεινή του ιδέα. Μάλλον, ξέρω τι σκεφτόταν... Τίποτα απολύτως! Τηλεφώνησε, ρώτησε τι κάνω, αμόλησε την βόμβα του και έκλεισε.
"Πώς περνάς γιε μου, είσαι καλά; Μπράβο, μπράβο, πάντα τέτοια. Ε, εγώ θα έλεγα, τι ωραία που θα ήταν να έβρισκες και καμιά κοπέλα να κάνετε παρέα!"
Χειροκροτείστε παρακαλώ ! Είναι η δεύτερη φορά που τυγχάνω τέτοιας υποτιμητικής μεταχείρησης. Προ τριών ετών, στη Βαρκελώνη, μου τηλεφώνησε λέγοντας μου ακριβώς το ίδιο πράγμα. Να' ναι καλά το γήρας όμως, που ού μόνον του έρχεται! Συγχαρητήρια ! Μα πώς δεν το σκέφτηκα προηγουμένως, ο μωρός, πως μια κοπελίτσα θα διάνθιζε τη ζωή μου; Λες και κάνουμε και τίποτ' άλλο απ' την ώρα που ξυπνάμε, ως την ώρα που ρημαδοκοιμόμαστε!
Τα χειρότερα έπονται αγαπητοί μου αναγνώστες. Διότι αν στα 25 μου αποφάσισε να μου μιλήσει για σχέσεις, φανταστείτε πότε θα μου μιλήσει για σεξ ! Στα 18 μου μόλις, τόλμησε να μου μιλήσει για τον αυνανισμό! 'Aλλο παρατράγουδο κι' αυτό... Εκεί όμως η κουβέντα τελείωσε άδοξα, διότι κρατούσα τα βιβλία της βιολογίας μαζί μου (κάναμε μαζί επανάληψη για τις εισαγωγικές) και το κλίμα ήταν πιο sofistique. Το θυμάμαι σαν χτες:
"Αν ποτέ τον νιώσεις να διογκώνεται, χαίδεψε τον λίγο να δεις πόσο θα ξαλαφρώσεις!"
Και μιλάμε για εποχές που τον είχα ήδη λιώσει προ εφταετίας... Τι να πει κανείς... Τα σκεφτόμουν ψες το βράδι μες το κρεββάτι και γελούσα μόνος μου.

Τρίτη, Οκτωβρίου 17, 2006

Θα την σφάξω !

Θα την σφάξω την πουτάνα την Ινδή που εξ' αιτίας της απαίσιας συνέντευξης που μου έδωσε τις προάλλες πήρα χαμηλό βαθμό στην εργασία !
Τα σχόλια του καθηγητή μιλάνε από μόνα τους: "A rather dull and boring interview". Εγώ τι φταίω κύριε μου, dull and boring άνθρωπο μου έστειλες, dull and boring συνέντευξη σου έγραψα ! Τι πάει να πει να την ξαναγράψω; Ναι ! Καλά διαβάσατε. Πρέπει ως την Δευτέρα να την αναθεωρήσω και να την ξαναγράψω ώστε να μπορεί να αναγνωστεί ευχάριστα.
Πόσο πιο ευχάριστα πια; Για να γράψω το κομμάτι, θεοποίησα την μαλάκω την Ινδή σε βισσικό βαθμό ! Έγραψα πως πρόκειται για μια 'δυναμική νεανίδα που αψηφεί τα ταμπού της χώρας της και κατέυθασε στο Η. Βασίλειο με τόλμη και αποφασιστικότητα προκειμένου να υπερβεί εαυτόν και να τελειοποιήσει το κάρμα της δια μέσου της δημοσιογραφίας' !
Εμ, δεν έγραφα κι'εγώ πως πρόκειται για μια σιχαμένη που στην καλύτερη περίπτωση θυμίζει 'μαυρού' που καθαρίζει σπίτια της Λευκωσίας, που η φάτσα της είναι γεμάτη μπιμπίκια και θα μπορούσε να ήταν αποτέλεσμα διασταύρωσης βατράχου με άνθρωπο; Μ' έσκασε για να της πάρω τη συνέντευξη το ζώον. Μονολεκτικά μου απαντούσε !
'Πιστεύεις πως η μεγάλη ινδική κοινωνία του Η. Βασιλείου αποτελεί βάλσαμο στις μοναχικές νύχτες μακριά απ' το σπίτι σου; Απάντηση: εεεεεμ, ναι ! Έτσι, έτσι, μας υποχρέωσες !
'Περίγραψε μου τον εαυτό σου με 3 λέξεις' την ρώτησα.
Απάντηση: "Είμαι η τάδε, σπούδασα δημοσιογραφία στο Ν. Δελχί και τώρα κάνω μάστερ στο Κάρντιφ ! Πρόκειται περί φωστήρα, καθώς βλέπετε !
Πήαιννε λούθου κόρη μου ! Θέλεις μου και συνεντεύξεις !

Δευτέρα, Οκτωβρίου 16, 2006

Σεξισώσεις

Ανασφάλειες ! Μου έφαγαν τη μισή ζωή και πολύ φοβάμαι θα μου φάνε και την υπόλοιπη.
Δεδομένο: Αγόρι θέλει κορίτσι.

Τα σενάρια όλα είναι πιθανά:
  1. Αγόρι ορμάει στο κορίτσι, το οποίο το βάζει στα πόδια και δεν του ξαναμιλάει...

  2. Αγόρι σκέφτεται πως μπορεί και το κορίτσι να γουστάρει, αλλά δεν τολμάει να της το δείξει ακόμη. Δεν υπάρχουν απτές αποδείξεις για το αμοιβαίο του πράγματος !
  3. Αγόρι σκέφτεται πως το κορίτσι μάλλον δεν γουστάρει, αλλά θέλει να παίξει μαζί του.

  4. Αγόρι σκέφτεται πως αρκετά μαλακίστηκε τελευταίως με εγκεφαλικά παιχνίδια και δεν αξίζει τον κόπο να μπει στη διαδικασία να ασχοληθεί μαζί της.

  5. Αγόρι σκέφτεται πως θα'ναι μαλακία να τον γουστάρει το κορίτσι και στο τέλος να την χάσει επειδή βαρέθηκε να τον περιμένει και τη βούτηξε άλλος.

  6. Αγόρι σκέφτεται πως όλα γίνονται για την δική της αυτοεπιβεβαίωση. Δεν υπάρχει διάθεση για αγάπη.

  7. Αγόρι σκέφτεται πως αν την αρπάξει και την φιλήσει μπορεί να ενδώσει, να αγαπηθούν τρελά και να ζήσουν μια ζωή ευτυχισμένοι μαζί.

Αγόρι σκέφτεται πως αν την αρπάξει και την παίξει θα έχει εγγυημένο αποτέλεσμα. Η κλασσική συνταγή. Ζεστό φιλί πριν να ξεσπάσει η καταιγίδα !

Κυριακή, Οκτωβρίου 15, 2006

Η μελαγχολία της Κυριακής


..."Κι' αν λένε πως σε τούτη τη ζωή, μόνοι ερχόμαστε και φεύγουμε πιο μόνοι, εγώ υπάρχω γιατί ζεις κι' εσύ, κι' όταν φύγεις θα με βρεις στο ίδιο το βαγόνι..."

Πέμπτη, Οκτωβρίου 12, 2006

Disco Μπάλα


Ο απανταχού Κυπριακός Ελληνισμός του Η. Βασιλείου έδωσε το παρόν του απόψε, στο στάδιο Millennium του Κάρντιφ ώστε να υποστηρίξει την Εθνική Κύπρου. Χάσαμε 3-1 από τους Ουαλλούς. Πάλι καλά να λέτε που βάλαμε ένα γκολάκι και περιχαρίσαμε λίγο μες το στάδιο, κοινώς δείξαμε τον νου μας. Δεν θέλει και πολύ ο Κυπραίος για να γαμήσει μάνες, κι' ας χάνει και 10-0. Άκουσαν οι Ουαλλοί 'ταμπουλέκκι' και ύμνους για τις μήτρες που τους γέννησαν να έχουν ώσπου ζουν. Κατά τ' άλλα, κόσμιοι! Δεν σημειώθηκαν επεισόδια αν και φοβήθηκα πως όλο και κάποιο μώλωπα θα κληρονομούσα από την απόπειρα μου να εκπαιδευτώ στα ποδοσφαιρικά δρώμενα. Στο στάδιο διαπίστωσα πως κυριαρχεί η κουλτούρα της κυπριακής καφετέριας. Ψάχνεις απεγνωσμένα να βρεις γνωστούς στην κερκίδα, μπορεί να χάσεις και το γκολ. Τι τα θες, ωραία περάσαμε. Φωτογραφικό υλικό όπως πάντα για το φιλοθεάμον κοινό.

Απ' τα αλώνια στα σαλόνια:

  • Οι Ουαλλοί τήρησαν όλες τις οδηγίες που τους δόθησαν στο στάδιο. Έκατσαν στην θέση που προνοούσε το εισιτήριο τους, δεν φώναζαν, δεν έβριζαν (πολύ), γενικά αν δεν ήμασταν κι' εμείς εκεί νόμιζες πως θα παρακολουθούσες τελετή αποφοίτησης.

  • Στο στάδιο οι ταξιθέτες (ναι, είχε και τέτοιους !) έκαναν παρατήρηση στους καπνιστές εφόσον το κάπνισμα επιτρεπόταν σε συγκεκριμένες θέσεις μόνο !!

  • Κύπριοι φίλαθλοι κατεύθασαν απ' όλα τα πανεπιστήμια της Βρεττανίας με ειδικά λεωφορεία. Μπράβο, καλή οργάνωση...
  • Ατάκα που με σκοτώσε: Ρε μητσή (για μένα λέει), σήκου την σημαία πάνω, ήντα έφερες την για την μούστρα; (Τάδε έφη η συντρόφισσα Έλενα!)

  • Η γωνιά του φιλοπάτρη: Χαίρομαι που σε τέτοιους αγώνες εξακολουθεί να ακούγεται ο σωστός εθνικός ύμνος, χάρηκα που πολλοί 'καλαμαράδες' μας ακολούθησαν και πορώθηκαν με την εθνική περισσότερο και από εμάς, χάρηκα που είδα Ελληνικές σημαίες στο στάδιο !

  • Η γωνιά της Θεοπούλας: Ο παπάς μου τηλεφώνησε να με ρωτήσει τι ρούχα φορώ για να με δει απ' την τηλεόραση ! Έλεος !

Flashback: Η πρώτη μου φορά στο γήπεδο !

Το 1988 πήγα με τον πατέρα μου να δούμε τον ΑΠΟΕΛ στο τότε μεγαλειώδες 'Μακάρειο Στάδιο'. Δεν θυμάμαι τίποτα από τον αγώνα. Θυμάμαι πάντως, πως απ' την καταδρομή που με δέρνει έσπασε ο διάολος το ποδάρι του και κάτσαμε ακριβώς δίπλα από τον κ. Στέλιο Μυλωνά. Ποιός ήταν ο κύριος; Ήταν ο δάσκαλος μου στην τρίτη δημοτικού που πήγαινα τότε ! Μάλιστα ! Ωραία ! Ενθουσιάστηκε που με είδε, έκοψε αμέσως ένα κομμάτι απ' την σοκολάτα που έτρωγε και μου το έδωσε. Τα χέρια του βρωμισμένα, τίγκα στην κιμωλία, δεν ξάσπριζαν ούτε με τρεις ώρες πλύσιμο. Δεν ήθελα να την φάω, σιχαινόμουν. Οπότε, με τρόπο, άφησα το κομμάτι να μου πέσει κάτω. "Έφαες την οξά εξαπόλυσες την ρε;" Μου είπε. Δεν του απάντησα... Προσποιήθηκα πως δεν ήξερα τι πάει να πει το 'εξαπόλυσες την'. Χα !