Πολύ Κλάμα

 

Διακόπτουμε την κανονική ροή της εκπομπής μας για να σας πω ότι έφτασε και φέτος η ώρα που θα παίξουμε θέατρο. Να κοπιάσετε! 😊

Η Ακρωτηριασμένη Μπαλαρίνα Περπάτησε Κι Έφυγε

 

Καρβέλα μου αγαπημένε,

Θα σου τα γράψω εδώ, με την ελπίδα ότι θα τα διαβάσεις μια μέρα.

Ξέρεις πόσο σε αγαπώ και πόσο ένθερμος και φανατικός υποστηρικτής σου είμαι. Όχι μόνο σε υπερασπίζομαι ως διάνοια, αλλά κάθομαι και καβγαδίζω κανονικά όποτε κάποιος αμφισβητήσει το ταλέντο σου, τους στίχους σου και όποτε κάποιος πει ότι ο καλύτερος δίσκος της Βίσση ήταν το «Απαγορευμένο» (το οποίο το βαριέμαι όσο τίποτα).

Έχω διαβάσει το «Πιστεύω» σου, μάλιστα το έχω αγοράσει εις διπλούν. Έχω διαβάσει τον «Τρίτο Δρόμο», την ιστορία του «Πάκο», και εννοείται έχω αγαπήσει τη «Νοοσοφία» σου. Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει την αγάπη που σου έχω, ή κάποιος να ισχυριστεί ότι όλα αυτά που θα σου πω λέγονται εκ του πονηρού ή για αλλότριους λόγους.

Τις τελευταίες 48 ώρες φέρεσαι σαν μαλάκας.

Και δεν εννοώ ότι έχεις άδικο που διεκδικείς το μερίδιο της πληρωμής σου από την παραγωγή για τη συναυλία του ΟΑΚΑ. Μια χαρά δίκιο έχεις που θέλεις να πληρωθείς αν αυτό συνέβαινε εθιμικά. Το δίκιο σου όμως το χάνεις γιατί μέσα στη νομική ουσία που προβάλεις, γράφεις και παπάρες. Λες π.χ. ότι διαφωνείς με το «όραμα» του ΟΑΚΑ και ότι τα τραγούδια σου είναι λαϊκά και γράφτηκαν για να διασκεδάζει ο απλός ο κόσμος ο οποίος θα έχει επαφή με την αγαπημένη του τραγουδίστρια σε προσιτές τιμές.

Τόσα χρόνια που σας ακολουθώ στα κέντρα σας, δεν είδα ποτέ μου λαουτζίκο να διασκεδάζει από κάτω. Ο πιο φτωχός στα κέντρα που εμφανιζόσαστε με την Άννα, από τα Αστέρια μέχρι το υπερλουξ Αθηνών Αρένα το 2010, ήμουν εγώ. Όλοι οι άλλοι σας τα σκάγανε αδρά, ανοίγανε σαμπάνιες με τη σέσουλα και δεν σε είδα να πειράζεσαι που οι θαμώνες δεν διασκεδάζανε πίνοντας τσίπουρο και τρώγοντας ελιές και παξιμάδι. Το «φαραωνικό θέαμα» του ΟΑΚΑ σε πείραξε, μη χέσω, αλλά όταν στήνατε υπερπαραγωγές με τον Παπαργυρόπουλο όλα ήταν καλά. Ούτε όταν η Βίσση έβγαινε πάνω στον στύλο και ακροβατούσε στο «αγάπη υπερβολική» μίλησες για «φαραωνικό θέαμα». Τώρα τα θυμήθηκες όλα αυτά. Μην θυμηθώ τη «Μάλα» με το τρένο επί σκηνής, ή τους «Δαίμονες» με όλες εκείνες τις κατασκευές που πετούσε η Άννα όταν δαιμονιζόταν ο Ντάνιελ και της έκανε μάγια.

Καλά κάνατε και μας προσφέρατε ακριβό υπερθέαμα. Γι’ αυτό σας αγαπήσαμε. Αλλά τώρα μην προσπαθείς  να μας πουλήσεις ότι και καλά σε πείραξε το «φαραωνικό θέαμα» του ΟΑΚΑ και η δυσκολία να διασκεδάσει ο λαουτζίκος γιατί απλώς γελοιοποιείσαι.

Επίσης, πρέπει να σου πω ότι αγαπώ τα εννέα ορχηστρικά κομμάτια που έγραψες για την «ακρωτηριασμένη μπαλαρίνα» (μάλιστα θεωρώ ότι έχουν και ιαματικές ιδιότητες αφού όποτε έχω πονοκέφαλο βάζω και τα ακούω και αίφνης μου περνά το άλγος), και μάλιστα τα συνδυάζω με το τελευταίο κεφάλαιο της νοοσοφίας που μιλάς για την επανάσταση που καλείται να κάνει η γυναίκα τη σήμερον ημέρα.

Σήμερα, σαν να πρόκειται για άλλον άνθρωπο, καταφέρεσαι εναντίον δύο γυναικών που επαναστάτησαν και έχουν δημιουργήσει δική τους εταιρεία και μάχονται να κερδοφορήσουν στον δύσκολο τομέα του θεάματος (δεν τα πολύ καταφέρνουν, αλλά κι εσύ δεν τις βοηθάς ιδιαίτερα).

Εσύ που θεωρείς ότι ο κόσμος θα αλλάξει από την επανάσταση της γυναίκας είσαι ο πρώτος που θέλει τη Βίσση δεμένη επάνω του σαν μουσικός πατριάρχης (πάντοτε την ήθελες γιατί ήσουν ανασφαλής, και δεν είναι κακό να το παραδεχτείς, όλοι από μια γυναίκα εξαρτόμαστε τόσο ψυχολογικά όσο και σωματικά), και θέλεις να σου δίνει αναφορά για τα προγράμματα που στήνει, για τα τραγούδια που θα πει, κι απόψε μάλιστα πληροφορηθήκαμε ότι από τούδε και στο εξής θα πρέπει να σου ζητά και την άδεια πριν πει τραγούδια σου γιατί θέλεις να έχεις άποψη για το αν αυτά θα ερμηνευθούν όπως τους αξίζει.

ΟΚ, αγαπάμε τα τραγούδια σου, αλλά μην τρελαθούμε, δεν ξέρω πώς ακριβώς πρέπει να αποδοθούν τα «εκατομμύρια», το «τραύμα» και το «αντίδοτο» για να θεωρείς ότι πρέπει να ζητείται και η άδεια σου για να μην ξευτιλιστούν. Ωραία μπουζουκοτράγουδα έχεις γράψει, αλλά δεν έχεις γράψει και το Άξιον Εστί. Να έχουμε μια άλφα επαφή με την πραγματικότητα, παρακαλώ. Και δεν με πείθεις ότι σε ενδιαφέρει η καλλιτεχνική απόδοση αυτών των τραγουδιών. Το μόνο που σε κόφτει, κατ’ εμέ, είναι να κάνεις τη ζωή της Βίσση και της Κούστα δύσκολη, επειδή δεν χώνεψες ακόμη ότι η ακρωτηριασμένη μπαλαρίνα έχει πλέον δεκανίκι και περπατά και χορεύει χωρίς εσένα. Δικαίωμα σου είναι να προστατέψεις το έργο σου, βεβαίως, αλλά μόνο ένας μισογύνης παπάρας θα συμπεριφερόταν έτσι στη μάνα του παιδιού του, στη μούσα του, στη γυναίκα που αποθέωσε τα τραγούδια του με την ερμηνεία της. Μόνο ένας κομπλεξικός βλάξ θα συμπεριφερόταν έτσι στο δημιούργημα του το οποίο λάτρεψε η Ελλάδα και η Κύπρος.

Είσαι 75 χρονών. Πόσο νομίζεις θα ζήσεις ακόμα και συμπεριφέρεσαι έτσι; Άντε να πας μέχρι τα 80. Μετά τι νομίζεις ότι θα γίνεται; Ότι θα τρέχει η Βίσση και η Κούστα να ζητούν την άδεια σου πάνω από το μνήμα να πουν το «Δώδεκα» στο ΟΑΚΑ; Απλώς μας ταλαιπωρείς και μας προκαλείς δυσφορία. Πάντα έτσι ήσουν βέβαια, θυμάμαι που στα 90ς όταν κάτι δεν σου άρεσε τα έσπαγες τα σκηνικά και έφευγες, αλλά αυτά ήταν χαριτωμένα πριν 30 χρόνια. Τώρα συμπεριφέρεσαι σαν γέρος που άρχισε και τα χάνει.

Σταμάτα να συμπεριφέρεσαι σαν κομμουνιστής εν εξάλλω (γιατί αυτό είναι το πραγματικό σου πρόβλημα) και γίνε άνθρωπος.

Ξέρουμε όλοι ότι νομίζεις ότι είσαι ο Μαρξ και πολεμάς το κεφάλαιο, αλλά σου έχω νέα, αν δεν υπήρχε το κεφάλαιο να επενδύσει στο θέαμα, σήμερα θα αναγκαζόσουν να γίνεις δικηγόρος να βγάλεις τα προς το ζην και δεν θα καθόσουν όλη μέρα πάνω σε ένα πιάνο να βαράς τα πλήκτρα και να γράφεις βιβλία που μόνο εσύ, εγώ κι ο Μπογδάνος διαβάζουμε (και για τον Μπογδάνο δεν παίρνω κι όρκο).

Άσε τη Βίσση στην ησυχία και στην ελευθερία της, τράβα κι άναψε ένα κερί που σε ανεχόταν τόσα χρόνια, και οι €250.000 που πήρες είναι και πολλές.

Η Βίσση θα βγει να πει άλλους συνθέτες. Μπορεί να μην καταφέρει να βρει να πει τις τραγουδάρες που της γράφεις εσύ, γιατί η Ελλάδα πάσχει ταλέντου και ακόμα και ο Φοίβος και ο Θεοφάνους είναι πολύ μικροί μπροστά σου (γνώμημο). Μπορεί να αποταθεί στο εξωτερικό και να πληρώσει η Κούστα τους καλύτερους συνθέτες και πάλι πιστεύω δεν θα είναι το ίδιο από το να πει ένα απλό δικό σου χασάπικο. Αλλά κουτσά στραβά θα πορευθεί. Εσύ, δεν ξέρω πού ακριβώς θα αποταθείς για να σου τραγουδήσουν τα ζεϊμπέκικα σου. Στη Σαρρή; Στη Στανίση; Στη Λίτσα Διαμάντη; Καμία απ' αυτές δεν τραγουδά πλέον. Κι αυτές που τραγουδούν, καλύτερα να μην τραγουδούσαν.

Ναι, με τη Βίσση αλληλοσυμπληρώνεστε και συμφωνώ ότι «όσα της χρωστάς άλλα τόσα σου χρωστάει», αλλά νομίζω εσύ την έχεις περισσότερη ανάγκη απ’ ό,τι σ’ έχει εκείνη.

Σε αγαπώ, αλλά το σωστό, σωστό!

Σαν Το Ντο Και Το Σι

 

Ντρέπομαι που παραδέχομαι ότι έχω πραγματικά στεναχωρηθεί με τα όσα γίνονται μεταξύ της Βίσση και του Καρβέλα τις τελευταίες δυο μέρες.

Έπρεπε να το είχα καταλάβει από το ΟΑΚΑ κιόλας. Γιατί η Βίσση φαινόταν ότι δεν ήταν στα καλύτερά της, και τα δικαιολογούσα όλα εξ αιτίας του καιρού. «Αγχώνεται μήπως βρέξει και γι’ αυτό βγήκε σφιγμένη». Δεν ήταν γι’ αυτό.

Διάβασα εκατό φορές τη θέση του Καρβέλα χθες και είπα, έχει δίκιο ο άνθρωπος. Διάβασα εκατό φορές τη θέση της Βίσση σήμερα το πρωί και είπα, έχει δίκιο η γυναίκα. Δεν διάβασα καμία τοποθέτηση από τον Κούστα, παρόλα αυτά αν ήμουν ο χορηγός της συναυλίας και έχανα 3.000.000 ευρώ, θα ένιωθα ότι έχω κάθε δικαίωμα να επιλέγω πού θα κάτσω, με ποιους θα κάτσω και με ποιους θέλω πάρε δώσε. Εξ ου και πρόκειται περί τραγωδίας. Επειδή η κάθε πλευρά έχει τα δίκια της.

Το πραγματικό πρόβλημα σε όλα αυτά δεν είναι το οικονομικό. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι η Βίσση δεν είναι υπόχρεη να ανέχεται τα δράματα του Καρβέλα στην ηλικία της. Έχει βρει ανθρώπους που την στηρίζουν οικονομικά και έτσι δεν χρειάζεται να συμβιβάζεται όλη την ώρα με τις απαιτήσεις του (τις οποίες όμως δεν θεωρώ και όλες παράλογες). Δεν είναι όμως σημερινό το απόστημα. Προϋπήρχε. Από όταν η Άννα δεν κυνηγούσε τη διεθνή καριέρα για χατίρι του. Από το όταν η Άννα χώριζε συντρόφους που εκείνος δεν χώνευε. Από όταν στην Άννα απαγορευόταν να τραγουδήσει άλλους συνθέτες. Και τα υπέμενε όλα αυτά γιατί κατά βάθος τον αγαπούσε και ήξερε ότι παρόλη την τρέλα του, είναι ο καλύτερος συνθέτης, ταιριάζουνε και ο κόσμος τους θέλει μαζί.

Δεν λέω ότι ήταν υποχείριο του Καρβέλα. Προφανώς ήταν συγκοινωνούντα δοχεία η σχέση τους και ο ένας συμπλήρωνε τον άλλον. Όταν όμως πλησιάζεις τα 70 και κοιτάζεις πίσω, βλέπεις τα απωθημένα σου και δεν είσαι πια διατεθειμένη να ανεχτείς τοξικές συμπεριφορές. Αν μάλιστα βρήκες «μια νέα οικογένεια» η οποία δυνατόν να σε φυτιλιάζει, οι αντιστάσεις σου μειώνονται κατακόρυφα. Τώρα θα μου πείτε, έπαψε να είναι υποχείριο του Καρβέλα και πήγε κι έγινε υποχείριο των άλλων. Επιλογές είναι αυτά. Τι πάει να πει «υποχείριο;» Σε κάθε σχέση κάποιος καταδυναστεύει έναν άλλον και συνήθως αυτός με τα πιο πολλά λεφτά έχει το πάνω χέρι. Η Βίσση είναι σε μια φάση που έχει τη δύναμη να επιλέγει ποιος θα την καταδυναστέψει.

Ο Καρβέλας δεν μπορεί να δεχτεί ότι τώρα στα γεράματα η Βίσση σήκωσε μπαϊράκι. Επομένως, δεν είναι για τα λεφτά που γίνεται όλο αυτό όπως πολλοί θέλουν να λένε. Όλα αυτά γίνονται γιατί ένα διαζύγιο δεν βγήκε το 1992 όπως έπρεπε να βγει. Βγήκε το 2026 με επέμβαση άλλων. Αυτό είναι λυπηρό για όλους και για μένα που τους παρακολουθώ και είχα πάντα τη σχέση τους φάρο και για τις δικές μου. Όλη αυτή η αποδόμηση και η απομυθοποίηση πονάει. Αλλά έτσι είναι η αγάπη, πονάει βαθιά και ας μη συζητάμε άλλο γι’ αυτά.

Θέλω να τελειώνουν όλα αυτά. Να ξαναγίνουν όπως ήταν πριν. Και να ξαναβγάλουν δίσκο μαζί. Αυτό θέλω.